ΤΑΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΜ!!!!! Τα πόστερς της δ***ετίας.

...

....

.....

...

...

............

....

...

*Υπάρχει ελπίδα.

"I am a boy now, will you marry me?"

..........................................................

*Katie Eary

Ουμβέρτος αξιοθέατος

20+1 ταινίες για τον Χειμώνα (που δεν έρχεται)

. Marketa Lazarová (Frantisek Vlácil - 1967)
. Conte d'hiver (Eric Rohmer - 1992)
. Smilla's Sense of Snow (Bille August - 1997)
. Way down east (D.W. Griffith - 1920)
. Fargo (J. & E. Coen 1996)
. Nanook of the North (R. J. Flaherty - 1922)
. Nattvardsgästerna (Ingmar Bergman - 1963)
. Kjærlighetens kjøtere (Hans Petter Moland - 1995)
. Τhe snow walker (Charles Martin Smith - 2003)
. Nói albínói (Dagur Kari - 2003)
. Iklimler (Nuri Bilge Ceylan - 2006)
. 101 Reykjavík (Baltasar Kormákur - 2000)
. The sweet Hereafter (Atom Egoyan - 1997)
. Joyeux Noël (Christian Carion - 2005)
. Chinjeolhan geumjassi (Chan-wook Park - 2005)
. Himalaya - l'enfance d'un chef (Eric Valli - 1999)
. Atanarjuat (Zacharias Kunuk - 2001)
. Los amantes del Círculo Polar (Julio Medem - 1998)
. Groundhog Day (Harold Ramis - 1993)
. Kwaidan (Masaki Kobayashi - 1964)
. Sibiriada (Andrei Konchalovsky - 1979)

* Φώτο η Audrey

Δε χωράει

*Diane Arbus
Xmas Tree in a Living Room in Levittown, Long Island, New York, from an untitled portfolio, 1962

Toys of Bygone Days

........................
Είχα το σύνηθες αίσθημα ανασφάλειας την ώρα που εγκατέλειπα το σπίτι/ ίσως έφταιγε το βάρος που κουβαλούσα/ δυο σακούλες/ ένα κέικ (που αντικατέστησε τρεις φουρνιές υπέργλυκα αποτυχημένων μπισκότων) και μια υπερπλήρης σακούλα σκουπιδιών/ προσπαθούσα να μην χυθούν τα ζουμιά στο παλτό μου και γενικώς υπήρχε μια άπνοια πραγματική και μεταφορική/ το κεφάλι μου λες κι είχε γεμίσει ξαφνικά με παρατεταμένες εκπνοές/ και τα πεζοδρόμια θεοβρώμικα/ βάδιζα γρήγορα./στην αρχή νόμιζα ότι μου έκανε πλάκα/ πάνω απ' τα ψητά κρέατα και τα μπουκάλια με τους αφρώδεις οίνους/ είχα αρπάξει την αντιληπτική μου ικανότητα/ την είχα κολλήσει στον τοίχο/ και την κράταγα εκεί απ' το λαιμό/ ένα μέρος μου ήθελε να παραδεχτεί ότι αυτός ο άνθρωπος/ που ήταν κείνη τη στιγμή χαμένος/ ήταν όμορφος/ ούτως ή άλλως/ κι ένα άλλο τον λυπόταν τόσο ώστε να δικαιολογεί κάθε του επαναλαμβανόμενο λογύδριο/καθόμουνα προσπαθώντας να κρύψω την αμηχανία μου/ σαν αποκαθηλωμένο λαμπιόνι δέντρου/ κοιτάζοντας βουβά τις παγωμένες εκτάσεις μιας απελπισίας αλλοτριωτικής/ που δεν οδηγεί σε κάποιο τέλμα/ παρά μόνο στοιχειώνει αργά, σταθερά και μεθοδικά τον εκάστοτε παρατηρητή.

Εverybody I know can be found here
Tάκο

*pics

Oυμβέρτος revisited

*pic

Sheer class

x

*pic

_*_

*pic

Πάλι

*Μισώ τις μέρες που αφήνουν τον χρόνο να πέφτει κάτω.

ΚΙΤ

*ΚΙΤ τσακίσου. στο μυστικό τζάκι ασαπ.

**pic

-Ντροπή! στρίγκλισε η πρώτη, που φορούσε καπέλο με φτερά στρουθοκάμηλου, και έβαλε τα χέρια στους γοφούς της.
-Αίσχος! ξεφώνισε η δεύτερη, που είχε μια γούνα αλεπούς τυλιγμένη γύρω από το λαιμό της και τον αγριοκοίταξε.
-Φρίκη! Φρίκη! Φρίκη! είπε η τρίτη κυρία, που κρατούσε τσάντα από δέρμα κροκόδειλου, και κούνησε αυστηρά το δάχτυλό της.
-Μα τι συμβαίνει; ρώτησε ο Αϊ-Βασίλης. Ποιες είστε εσείς, καλές μου κυρίες;
-Είμαστε από την Ένωση Οικολόγων της περιοχής, είπαν και οι τρεις μαζί. Θα βρεις τον μπελά σου, αχρείε!
-Γιατί;
-Θα σου κάνουμε μήνυση για κακομεταχείριση ταράνδων, είπε η πρώτη νοικοκυρά και του άστραψε ένα χαστούκι.

Ευγένιος Τριβιζάς, "Ο Αϊ-Βασίλης στη φυλακή με τους 83 αρουραίους"

A girl on (a luminous) Sunday

used in the German dubbed version of "On her Majesty's Secret service" Wovon Träumt Ein Weihnachtsbaum Im Mai ? Katja Ebstein

Category: Music

Tags:

Katja Ebstein Do you know how Christmas trees are grown Wovon Träumt Ein Weihnachtsbaum Im Mai James Bond

.Intr0: Dance Of The Sugar Plum Fairy - P.I. Tchaikovsky (The Nutcracker)

Auld Lang Syne - The Beach Boys
Chocolate Jesus - Tom Waits
Stop The Cavalry - Jona Lewie
In the Still of the Night - Vaughn Monroe
December Will Be Magic Again- Kate Bush
Christmas at the zoo - Flaming Lips
White Christmas - Bob Marley & The Wailers
Count every star - Hugo Winterhalter orchestra & chorus
Christmas in Heaven - Monty Python
I Saw Mummy Kissing Santa Claus - Amy Winehouse
Merry, Merry Christmas Baby - Dodie Stevens
Wovon Träumt Ein Weihnachtsbaum Im Mai - Katja Ebstein
Blue Christmas - Johnny Cash
Santa Bring my baby back to me - Elvis Presley
Italian Jingle Bells - Lou Monte
Fairytale of New York -The Pogues
Someday At Christmas - Jackson 5
Winter Wonderland - Eurythmics
Reviens moi - Dalida
Alan Parsons in a Winter Wonderland -Grandaddy
Το κορίτσι με τα σπίρτα - Χ.& Π. Κατσιμίχας
This Holiday Season - Porn Orchard
Happy Xmas (War is Over) - Cranes
Happy birthday dear Jesus - Full Metal Jacket

* Στη φώτο η Sharon Tate

** O άνθρωπος χωρίς παρελθόν θα κόψει τρεις κασσέτες με σχετικό άρτγουορκ για τους πρώτους τρεις ΥΠΕΡΤΥΧΕΡΟΥΣ που θα στείλουν μέιλ: osonnenstrahlo@gmail.com

Ghostly Affairs

*[Ο άερας ήταν γεμάτος φαντάσματα που βογκούσαν και στέναζαν, πετώντας από εδώ κι από εκεί, σαν να βιάζονταν. Όλα τους ήταν αλυσοδεμένα σαν τον Μάρλυ -μερικά (ίσως υπουργοί διεφθαρμένων κυβερνήσεων) ήταν δεμένα όλα μαζί στην ίδια αλυσίδα -και πάντως ούτε ένα φάντασμα δεν ήταν ελεύθερο. Πολλά, ο Σκρουτζ τα είχε γνωρίσει και προσωπικά όταν βρίσκονταν ακόμη στη ζωή. Ο πιο στενός του γνώριμος ήταν ένα ηλικιωμένος φάντασμα με λευκό γιλέκο, που έσερνε ένα πελώριο χρηματοκιβώτιο δεμένο στον αστράγαλό του κι έκλαιγε γοερά, γιατί δεν μπορούσε να βοηθήσει μια δυστυχισμένη γυναίκα μ' ένα μωρό, που καθόταν σ' ένα κατώφλι κάτω στο δρόμο. Το μαρτύριο όλων των φαντασμάτων ήταν πως λαχταρούσαν να επέμβουν στα ανθρώπινα, για καλό σκοπό, αλλά τη δύναμη αυτή την είχαν χάσει για πάντα.]

C. Dickens, "Ο ύμνος των Χριστουγέννων"

**pic

_*_

(...) The absolute sacrifice.
It means: no more idols but me,

Me and you.
So, in their sulfur loveliness, in their smiles

These mannequins lean tonight
In Munich, morgue between Paris and Rome,

Naked and bald in their furs(...)

*S. Plath "The Munich mannequins".

**pic

Εκεί

............................

Έχει ξεκινήσει η ντεκαντάνς των ημερών που με μαστιγώνει ανελέητα από το 1984 - από την χρονιά δηλαδή που γεννήθηκα. Από πάντα δηλαδή. Μάλλον με μαστίγωνε κι από πριν, τότε που δεν υπήρχα καν -ούτε σαν ιδέα, αλλά μόνο σαν μόριο στα κύτταρα κάποιων άγνωστων οργανισμών.

Σε όλες τις Χριστουγεννιάτικες γιορτές του Δημοτικού (αν όχι σε όλες, στις περισσότερες) ήμουνα η Άγια Νύχτα.

Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες ετοίμαζα την μαύρη μου στολή και το χρυσό στέμμα με τ' άστρα. Ήταν ένα κομμάτι φόδρα, τόσο κακοραμμένο - έπεφτε σαν τσουβάλι πάνω μου. Στις φώτος που έχω από την εποχή εκείνη, φοράω συνήθως ένα κραυγαλέο ροζ μακό κάτω από τη μαύρη κελεμπία που δημιουργεί την εντύπωση ότι είχα πάει στη γιορτή με τις πυτζάμες. Είχα πολλά λόγια να μάθω και στο τέλος όλοι με χειροκροτούσαν κι έλεγαν μπράβο. Κατά βάθος πάντα ζήλευα το Λαμπρό Άστρο (που μπαϊ δε γουέι είχε κι αυτό πολλά λόγια) αλλά δεν μπορούσα να είμαι αυτό γιατί το δίναν πάντα στη Μαρίνα. Ήθελα να ήμουν κάποιος άλλος. Και το λαμπρό Άστρο μου φαινόταν η καλύτερη επιλογή. Στεκόταν μπάστακας δίπλα στην Μαρία και το πλαστικό βρέφος, στο επίκεντρο της παράστασης (ενώ εγώ ήμουνα μονίμως ανεβασμένος σε ένα ξύλινο σκαμνάκι στην άκρη σαν τιμωρημένος). Ήθελα να ήμουν κάποιος άλλος αλλά το πλαστικό βρέφος ήταν μουγγό. Και πλαστικό. Και δεν ξέρω αν τελικά θα τα κατάφερνα.

Θυμάμαι την πρωτοχρονιά του 88' μια φωτογραφία με τη θεία μου, νεώτατη, με μια περμανάντ τόσο ολοκληρωτικά καθηλωτική, πρότυπο εποχής. Καθόμαστε αγκαλιά δίπλα στο δέντρο. Τώρα η θεία μου είναι 40 και θαμπή με μια περιβολή που την αδικεί και με ένα κακοποιημένο χαμόγελο που θα τρόμαζε ακόμα και το δέντρο. Δεν ξέρω τι συμβαίνει στους ανθρώπους αλλά η φρίκη που τρώνε μες στο χρόνο αποκαλύπτεται σε όλο της το μεγαλείο τις μέρες αυτές. Δεν μπορώ να κατανοήσω το γιατί. Όσοι με καταλαβαίνουν ξέρουν τι εννοώ.

Θυμάμαι επίσης το ένα και μοναδικό αγαπημένο στολίδι. Περίμενα το δέντρο για να το βάλω στη θέση του. Ήταν ένας μικρός άγγελος με πρόσωπο από τσόχα τόσο μαλακός και χαριτωμένος που όμοιος του δεν μπορεί να υπάρξει ξανά. Κάποτε κόπηκε στα δυο και κρατήσαμε μόνο το κεφάλι. Εκείνο το θεϊκό κεφαλάκι εξαφανίστηκε ξαφνικά περί τα τέλη της σχολικής μου ζωής παρασέρνοντας μαζί του μια ολόκληρη εποχή που δυσκολεύομαι να την αναστήσω. Πήρε μαζί του τις βάτες και την περμανάντ της θείας, το δέντρο, την μαύρη στολή και το στέμμα της νύχτας και το Λαμπρό Άστρο, αφήνοντας με μόνο με ένα πλαστικό βρέφος που δεν έχω ιδέα σε τι μπορεί να φανεί χρήσιμο.

**pic1, pic2+3

Christmas shopping

*Θέλουν να εξαγοράσουν την μνήμη

**pic

A girl on (an empty) Sunday

Το ξέρω θα' ρθεις ξανά (Woman in love) - Άννα Βίσση
Ne Me Quitte Pas - Jacques Brel
Goodbye yellow brick road - Elton John
Rock n Roll Suicide - David Bowie
Play the Game - Queen
Stranger In Town - Toto
Everything she wants - Wham
Devil Gate Drive - Suzi Quatro
You Don't Own Me - Joan Jett

*pic


***Απόλυτα πιστός στο κενό της Κυριακής.

Les Skuse

*Ο Les Skuse γεννήθηκε, έζησε και πέθανε στο Bristol. Υπήρξε ένας από τους επιδραστικότερους tattoo artists -ένας μάστορας- και γενικότερα προικισμένος καλλιτέχνης με φοβερή ικανότητα αφομοίωσης.
Ξεκίνησε την καριέρα του στο μαγαζί του Joseph Hartley όπου και έμαθε τα κόλπα του επαγγέλματος. Η έναρξη του Β'ΠΠ τον βρίσκει στα χαρακώματα να σκιτσάρει επιμελώς στα μέλη των φαντάρων, προκειμένου να ξορκίσει τη φρίκη των εικόνων.
Στο Bristol επιστρέφει πέντε χρόνια αργότερα για να ανοίξει το δικό του μαγαζί.
Υπήρξε ιδρυτής της Βρετανικής συντεχνίας tattooing και του Bristol Tattoo Club.
Το 1956 επισκέφτηκε τις ΗΠΑ για ανταλλαγή ιδεών με τους αμερικανους ομοτεχνους. Ιδιαίτερη ήταν η σχέση και αλληλεπίδραση με τον Al Schiefley`(θαυμαστής του οποίου υπήρξε καθ' όλη τη διάρκεια της ζωή του) και της σχολής Coleman .
1973 - .