3.1.10

Memorabilia

........................

Την παραμονή πρωτοχρονιάς του 2000 την έβγαλα καθισμένος σ' ένα παγκάκι κάτω από ένα δέντρο που το φωνάζαμε Μανώλη και που βρίσκεται σε καίριο σημείο της πόλης. Θυμάμαι -σα να'ταν χθες- τη γαλάζια ζακέτα με τα χαλαρά κουμπιά που δεν μου άφηναν κανένα περιθώριο επιλογής παρά να τα πειράζω. Πίστευα ότι ήμουν ερωτευμένος αλλά μετά κατέληξα σ' ένα πάρτυ όπου κάποιος με πυκνά μαλλιά έπαιζε πιάνο και στον τοίχο ήταν καδραρισμένη η ελληνική σημαία. Κάπου έχασα τον έρωτα αλλά διατηρούσα ακόμη την αισιοδοξία των χαζών και των εφήβων.
***
Την παραμονή πρωτοχρονιάς του 2010 ανακάλυψα με έκπληξη ότι μπορούσα να θυμηθώ τι έκανα την παραμονή πρωτοχρονιάς του 2000. Ακόμα πίστευα ότι ήμουν ερωτευμένος με κάποιον/ κάτι αλλά στην οθόνη έπαιζε το "Millenium Mambo" του Hou Hsiao Hsien που με δίχαζε γενικά και προσπαθούσα σιωπηρά να καταπνίξω την ανησυχία μου για το μέλλον της Κι Σου. Στον τοίχο δεν υπήρχε κάποιο κάδρο παρά μόνο το προσχέδιο μιας ανόητης αισιοδοξίας, σχεδόν παιδικής. Για την οποία δεν μετανιώνω καθόλου.
***
Κάπως έτσι πέρασε η τελευταία δεκαετία, υποθέτω. Αν και ο Hou Hsiao Hsien παραμένει αμφιλεγόμενος.

"Είσ' ένας σκώπτης, Σωκράτη" είπε ο Αγάθωνας. "Αλλ' ας είναι. Αυτό θα το κανονίσουμε δικαστικά τώρα μετά από λίγο εγώ και συ, ό,τι αφορά την πνευματική υπεροχή, με δικαστή τον Διόνυσο. Τώρα κοίταξε πρώτα να δειπνήσεις". (Πλάτωνος, "Συμπόσιον")
*pics

2.1.10

Τζουλιάνα

.................

Η Juliana Beasley, αποφοίτησε από τη σχολή φωτογραφίας του πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης το 1990. Χρειαζόταν όμως εικόνες. Σκέφτηκε λίγο και μετά αποφάσισε να τις αναζητήσει. Αυτή η εύκολη απόφαση, που της στοίχησε μόλις 2 δευτερόλεπτα και μιάμιση αναπνοή, ήταν πρακτικά ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο. Όμως. Κάπως έπρεπε να ζήσει. Από το 1992 μέχρι το 2000 γδυνόταν, χόρευε, έπαιρνε φωτογραφίες και σκεφτόταν το μέλλον. Μερικές φορές πήγαινε στη Χαβάη. Κάποιες άλλες φορές ήθελε να προλάβει το λεωφορείο. Συχνά ήταν πολύ κουρασμένη.
Ποτέ όμως δεν ξεχνούσε το σκοπό της.
Ποτέ ποτέ ποτέ.

φάνκυ πρέιερ




*PCL LinkDump

1.1.10

And as it's Going


And As It's Going
And as it's going often at love's breaking,
The ghost of first days came again to us,
The silver willow through window then stretched in,
The silver beauty of her gentle branches.
The bird began to sing the song of light and pleasure
To us, who fears to lift looks from the earth,
Who are so lofty, bitter and intense,
About days when we were saved together.

*Anna Akhmatova, 'And as it's Going'

28.12.09

20+1 ταινίες για τον Χειμώνα (που δεν έρχεται)

. Marketa Lazarová (Frantisek Vlácil - 1967)
. Conte d'hiver (Eric Rohmer - 1992)
. Smilla's Sense of Snow (Bille August - 1997)
. Way down east (D.W. Griffith - 1920)
. Fargo (J. & E. Coen 1996)
. Nanook of the North (R. J. Flaherty - 1922)
. Nattvardsgästerna (Ingmar Bergman - 1963)
. Kjærlighetens kjøtere (Hans Petter Moland - 1995)
. Τhe snow walker (Charles Martin Smith - 2003)
. Nói albínói (Dagur Kari - 2003)
. Iklimler (Nuri Bilge Ceylan - 2006)
. 101 Reykjavík (Baltasar Kormákur - 2000)
. The sweet Hereafter (Atom Egoyan - 1997)
. Joyeux Noël (Christian Carion - 2005)
. Chinjeolhan geumjassi (Chan-wook Park - 2005)
. Himalaya - l'enfance d'un chef (Eric Valli - 1999)
. Atanarjuat (Zacharias Kunuk - 2001)
. Los amantes del Círculo Polar (Julio Medem - 1998)
. Groundhog Day (Harold Ramis - 1993)
. Kwaidan (Masaki Kobayashi - 1964)
. Sibiriada (Andrei Konchalovsky - 1979)

* Φώτο η Audrey

Δε χωράει

*Diane Arbus
Xmas Tree in a Living Room in Levittown, Long Island, New York, from an untitled portfolio, 1962

27.12.09

Toys of Bygone Days

........................
Είχα το σύνηθες αίσθημα ανασφάλειας την ώρα που εγκατέλειπα το σπίτι/ ίσως έφταιγε το βάρος που κουβαλούσα/ δυο σακούλες/ ένα κέικ (που αντικατέστησε τρεις φουρνιές υπέργλυκα αποτυχημένων μπισκότων) και μια υπερπλήρης σακούλα σκουπιδιών/ προσπαθούσα να μην χυθούν τα ζουμιά στο παλτό μου και γενικώς υπήρχε μια άπνοια πραγματική και μεταφορική/ το κεφάλι μου λες κι είχε γεμίσει ξαφνικά με παρατεταμένες εκπνοές/ και τα πεζοδρόμια θεοβρώμικα/ βάδιζα γρήγορα./στην αρχή νόμιζα ότι μου έκανε πλάκα/ πάνω απ' τα ψητά κρέατα και τα μπουκάλια με τους αφρώδεις οίνους/ είχα αρπάξει την αντιληπτική μου ικανότητα/ την είχα κολλήσει στον τοίχο/ και την κράταγα εκεί απ' το λαιμό/ ένα μέρος μου ήθελε να παραδεχτεί ότι αυτός ο άνθρωπος/ που ήταν κείνη τη στιγμή χαμένος/ ήταν όμορφος/ ούτως ή άλλως/ κι ένα άλλο τον λυπόταν τόσο ώστε να δικαιολογεί κάθε του επαναλαμβανόμενο λογύδριο/καθόμουνα προσπαθώντας να κρύψω την αμηχανία μου/ σαν αποκαθηλωμένο λαμπιόνι δέντρου/ κοιτάζοντας βουβά τις παγωμένες εκτάσεις μιας απελπισίας αλλοτριωτικής/ που δεν οδηγεί σε κάποιο τέλμα/ παρά μόνο στοιχειώνει αργά, σταθερά και μεθοδικά τον εκάστοτε παρατηρητή.

Εverybody I know can be found here
Tάκο

Oυμβέρτος revisited