1.5.11

A girl (descending) on Sunday

Madleen Kane - Forbidden Love
Frida - I Know There's Something Going On
Cashmere - Love's What I Want
Pacific Gas & Electric - Are you ready
Oscar Benton - If You Go Away
Chilly - Springtime
Goldie - Making up again
The Stylistics - I Can't Give You Anything
Rakim - Holy Are You
Gramatik - Dungeon Sound
The Heavy - Short change hero
Oscar Benton - Bensonhurst Blues
Kenny Rogers & The First Edition - Just Dropped In
Paul Anka - Papa
Orson Welles - I know what it is to be young
The Electric Prunes - Onie
Sharif Dean - Do you love me
Elvis presley - If i can dream

<press play>
[* Many many thanks to the boy (soon without a past) for the contribution :x]

22.4.11

Ιδού (ο νυμφίος)

[* Βρίσκω ότι αυτές οι εξαιρετικές φώτος ντοκουμέντα απ' το δεύτερο γάμο - 68' - της Μίμης (Μπάεζ Φαρίνια κι όχι Φαρίνα) ταιριάζουν απόλυτα με το πνεύμα της εβδομάδας εξοχή, λαϊκή άνοιξη, λουλουδικό στη μάπα σχεδόν, τα σόγια, σκυλί λυμένο, εσθήτες για τις φτωχιές (κόκκινο και τιρκουάζ χάιλαϊτς), νυφούλα εκθαμβωτική, θέμου-κοίτα-χαμόγελο-κάβλα/ Σκέτη κάβλα και λεμονάδες παντού στον κόσμο]

21.4.11

Wild at heart

[*Τζίζας εντ Μέρυ γουάιλντχαρντεντ]
[ ** Εμένα που με βλέπεις περπάτησα σε δρόμους έξω από τους νόμους και από τη λογική Εμένα που με βλέπεις δεν έσκυψα κεφάλι με όλους τα 'χω βάλει τι να μου πεις εσύ/ Τι να μας πεις κι εσύ κι εσύ κι εσύ απ' τη ζωή σου Μια νύχτα απ' τη δική μου ολόκληρη η δική σου # dwdekaEuaggelia]

18.4.11

Καλή Εβδομάδα

[*Λαλεί πουλί παίρνει σπυρί (#katanuksh) μπάσιμο στο πνεύμα της μεγάλης εβδομάδας/ η ολονύχτια αγρυπνία coachella έλαβε τέλος/ παρακαλούνται οι όρθιοι ν' αποχωρήσουν στα ενδότερα αφήνοντας χώρο στους νηστικούς/ βρώμη- γιαούρτι- ανανάς- μύγδαλα- μέλι/ άντε και του χρόνου στο ΈλΈι λάικ α φρέντ]
[** Εξωγήινοι υπάρχουν και λέγονται αρκέιντ φάιαρ]

14.4.11

Goldilocks

............................
[*Ήθελα να ξαπλώσω στο παγκάκι με το λάχανο αγκαλιά/ και την παλάμη ακουμπισμένη στο διχτάκι με τις πατάτες/ να κλείσω σφικτά/ πολύ πολύ σφικτά/τα μάτια/ να τα δω όλα άλικα/ και να γίνονται κίτρινες εκρήξεις/ σκέψου το Whaam! του Λίχτενσταιν+ Μοντριάν= ζαμπόν/ να γεννάει κατώτερες μορφές ζωής περίπου μέσα στο κρανίο/ τόσο σφικτά λοιπόν μέχρι να δακρύσω απ' το φως και την πίεση και τις λεμονιές/ να τ' ανοίξω κι απάνω στις πυκνές ταξιανθίες της χαρουπιάς/ να είναι ακουμπισμένο ένα πιάτο/ όχι ΙΚΕΑ/ φαγητό κι ένα μικρό καρβέλι ψωμί/ ζεστό και μαλακό/ και ορισμένα άλλα πράγματα που μόνο όταν τα μοιράζεσαι υπάρχουν/ Someday we' ll meet again (μαι λόβ) someday whenever the spring breaks through/ μέτραγα και δε χωράγανε οι αριθμοί πουθενά στο στόμα και στην μνήμη μου/ τους ανθρώπους που έβλεπα/ να μοιάζουν μόνοι στα πλήθη/ σα να θέλανε κάποιος να τους κουτουλήσει απαλά στον ώμο/ αυτή την άνοιξη/ όχι την επόμενη/ δηλαδή τώρα σήμερα ας πούμε/ σε μισή ώρα/till then my sweet think of me now and then God speed my love till you are mine again]

30.3.11

Η Αυλή των Θαυμάτων


[*Το θέατρο πάντα σήμαινε για μένα τρία πράγματα - άμπαλος ων - Φαύστα, Χάρολντ και Μοντ και Ιάκωβο Καμπανέλλη. Και το ένα απ' αυτά ήταν θνητό]
[** οοοοοοο ντεθ]

29.3.11

Στη βεράντα

.................
* Την Παρασκευή μετά από τετράωρη περιπλάνηση στον ήλιο σύρθηκα στη νότ για το λαρύγγι/ καθόμουν πίσω από ένα πιάνο όπου ξαναμμένος κόσμος ακούμπαγε διάφορα ρούχα/ μέτραγα τα δάχτυλα ξανά και ξανά/ κι ένιωθα ότι από στιγμή σε στιγμή θα μου πέφτανε όλα τα δόντια απ' την κούραση/ αλλά η παιδιάστικη χαρά των αγοριών στο βάθος απέναντι/ έλυνε διάφορα μυοσκελετικά/ προβλήματα/ τελευταία στιγμή/ πάντα τελευταία/ εμφανίστηκαν κάποιοι απ' αυτούς που ακούνε/ χάθηκα αλλού/ τα φώτα στην Αλεξάνδρας λίγο πριν τα μεσάνυχτα ήταν πνιγμένα στην πάχνη/ σημάδι επικείμενης ρήξης αμφιβληστροειδούς λόγω πολύωρης χρήσης φακών επαφής/ στην έξοδο του μετρό είδα ένα μεγάλο αγόρι με ξυρισμένο κεφάλι/ ακουμπισμένο σ' ένα κοντάρι τυλιγμένη σημαία/ αποφάσισα να τον ακολουθήσω/ αλλά το βήμα του ήταν τόσο ταχύ/ που δε μπορούσα παρά να σκεφτώ ότι πήγαινε να γαμήσει/ ότι τον είχε πιάσει κόψιμο/ ή ότι είχε αργήσει σε κάποια έπαρση σημαίας/ και στις τρεις περιπτώσεις ήταν ναύτης ινκόγκνιτο / το Σάββατο στο μπάιος ο οΟοΟΟ ήταν περίπου αδιάφορος/ αλλά τουλάχιστον κάποιοι περνάγανε καλά/ το καλύτερο πάντως ειπώθηκε από τον φρέντυεφ στο τουίτα And it goes to show u that if u play Usher and Flocka Flame slowed down, the fashionistas think ur playing "witch house" / όλη η αλήθεια συμπυκνωμένη σε μια πρόταση/ μόνο αν είσαι καλός παρατηρητής δατ ις/ κατά τις τρεις (3:00) ; ανέβηκε η Λιλίκα στη βεράντα/ με τα παραμύθια της κι ένα πρόσωπο τόσο καθηλωτικά καθαρό/ που είναι ν' απορείς πώς παράγει τόση μουσική ομίχλη/ oh please keep her in her yellow fog yellow man

21.3.11

της ποίησης



Mάνα μ’, σγουρός βασιλικός,
πλατύφυλλος και δροσερός.
Mάνα μου, ποιος τον πότιζε,
και ποιος τον κορφολόιζε;
Πέταξε κλώνους και κλωνιά
και σκέπασε τη γειτονιά,
και σκέπασε και μένανε,
που μ’ έχει η μάνα μ’ ένανε.


(Δημοτικό)


10.3.11

Any which way






Χθες το βράδυ ονειρεύτηκα ότι έτρωγα φράπα καθισμένος μπροστά στο άγαλμα του Κολοκοτρώνη. Πρέπει να' χα μπει στο μουσείο πιο πριν γιατί έκοβα το φρούτο μ' ένα γιαταγάνι αρβανίτικο σορτ οφ θινγκ και το χλαπάκιαζα αλατισμένο. Κράταγα επίσης ένα πλακάτ που έγραφε σε κούριερ cocoabutter cash. Μπροστά στα πόδια μου υπήρχε μια λίμνη με νούφαρα χτικιάρικα μπορεί και σαρκοβόρα αλλά δε θυμάμαι σίγουρα. Τους έριχνες μενταγιόν με ραβασάκια, αποσπάσματα από το Écume des jours του Βιαν και γεννάγανε σακούλες *&* που πετάγανε γραμμή προς την είσοδο του καταστήματος απέναντι. Κοίταγα τη λίμνη και τα νούφαρα δυστυχής, ήθελα να πάρω ναρκωτικά, δηλαδή γκιβ μι ε μπλάντυ μπρέικ, αλλά εκείνη ακριβώς τη στιγμή είδα το Μάριο να περνάει πάνω σ' ένα διθέσιο ποδήλατο όπου το καβάλησα και φύγαμε βιαστικά προς το άγνωστο. Και μετά ξύπνησα να πάω για δουλειά. Έξω είχε καλή μέρα αλλά τα τζιτζίκια αργούν. Με λίγα λόγια νορμάλ. Όλα νορμάλ.