2.5.10

Η κάρτα


Πάντα προσπαθούσα να της φτιάξω την ωραιότερη κάρτα του κόσμου/ βολική γιορτή να πέφτει πάντα Κυριακή/ χωρίς σχολικές υποχρεώσεις/ καθόμουν στο μεγάλο γραφείο με τα σύνεργα/ κι ένα ενθουσιασμό σχεδόν οργασμικό/ δεν θυμάμαι να έχω νιώσει ξανά έτσι/ όμως εκεί στο τέρμα του διαδρόμου υπήρχε πάντοτε ένα πανέρι με ξηρά ρόδια/ όπου μπορούσα άνετα να καταφύγω σε περίπτωση που η έμπνευση με εγκατέλειπε/ κάτι που δεν συνέβαινε φυσικά ποτέ/ στο ράδιο έπαιζε το κανένας δε μου μίλησε/ ίσως και το ενυδρείο του Λάγιου/ έχανε τις μισές λέξεις/ παράταγε το γαλάζιο ποτηράκι στο νεροχύτη /δίπλα στις μισοστυμένες λεμονόκουπες/ κι οχυρωνόταν στο σκαμπό πίσω από ένα βλέμμα ομιχλώδες/ πως την έχασα / θυμάμαι μια από τις τελευταίες/ εκείνη με τους χρωματισμένους κόκκους ρυζιού/ αμφιβάλλω αν θα έχει μείνει έστω κι ένας στη θέση του/ μετά από τοσα χρόνια/ αλλά είχα ελπίδες/ πάντα έχω/ ότι όλοι οι κόκκοι που είχαν σκορπίσει στο συρτάρι του κομοδίνου/ θα κολλάγανε πίσω πάλι μαγικά/ και τότε θα θυμόμουν ξανά πως είναι να δίνεις κάτι χωρίς να περιμένεις κανένα αντάλλαγμα/ ή πως είναι να θυμάσαι κάποιον/ χωρίς κανένα/ απολύτως/ λάθος.

A girl on (a mother' s day) Sunday

Mother - Travis
Black Milk - Massive Attack
Mother Stands for Comfort - Kate Bush
Mother - Pink Floyd
Your Mother Should Know - The Beatles
Μάγισσα Μανούλα - Τζίμης Πανούσης
Holy Mother - Eric Clapton
Nobody loves me but my mother - B.B. King
Μαμά γερνάω - Τάνια Τσανακλίδου
Μανούλα μου - Λάκης Παππάς
La mamma - Charles Aznavour
Μάνα - Λουδοβίκος των Ανωγείων
Mother Love - Queen
I'll Always Love My Mama - The Intruders
Tell Mama -Etta James
Mother popcorn- James Brown
Mother - Moloko
Mother Knows Best - Crystal Castles

Sometimes I feel like a motherless child - Jimmy Scott

Συναισθηματικά ανάπηρος

28.4.10

These are the days. We are the times.

..........................
Απέναντί μου καθόταν μια κυρία εξωτικό πουλί/ με σκουλαρίκια πολυελαιους που θα' παιρνα όρκο ότι τα σήκωσε με χριστιανική κομπίνα/ από κάποια/ επίσης χριστιανική κυριακάτικη ζωοπανήγυρη/ δε θέλω να επεκταθώ/ η Κηφισίας με νανούριζε γλυκά/ καθώς και το πλήθος των αντικατοπτρισμών των κρυστάλλων κάθε φορά που γονάτιζαν στο λίπος της/ κοίταγα στα αβυσσαλέα μπούτια με μια ενοχή και μια ασυμμάζευτη βλαχοπεριέργεια/ μέσα στο γλάρωμα ελάχιστα εγκεφαλικά κύτταρα αγρυπνούσαν με Bobby Beausoleil/ ενώ έκτακτα μου προέκυψε ότι το μαλλί της έφερνε στον Κλάους Κίνσκι/ το παλιόσκυλο/ και τότε θυμήθηκα to Mein liebster Feind - Klaus Kinski (1999)/ στον Ευαγγελισμό ένας νεαρός σνίφαρε άνετος ότι άσπρο κι αν ήταν αυτό/ εγώ λέω ζάχαρη που αρέσει σε όλους/ σχεδόν/ καταμεσής στο δρόμο/ ενώ στα πέντε μέτρα ένας συνάδελφος σε μοντιλιανική πόζα/ πάσχιζε ν' ανοίξει μια τροχήλατη χειραποσκευή /σε χρώμα παντελώς άκυρο/ βεραμάν/ και που δεν ταίριαζε με τα ρούχα κανενός απ' τους δυο/ λίγο μετά στο σπίτι είδα το More (1969)/ σεξ ντρογκια ροκενρολ βεβαίως βεβαίως/ η ανυπαρξία εκπλήξεων είναι σχεδόν ανακουφιστική/ αλλά βρήκα τσόντα/ το άνοιγμα της Μίστυ Μπετόβεν/ που θα χαζεύω με προβλεπέ παρέα το Σαββατοκύριακο/ καθώς θα σχολιάζουμε το Σαρτόριαλιστ/Χα.

Ιχθείς

27.4.10

Χορ-χορ-αγάν


[Με τον καιρόν, όταν εμεγάλωσεν η κόρη -ήτο κομψή, χλωμή και ονειρώδης- ανάγκη πάσα να την εμβάσουν εις τον κόσμον δια της μεγάλης θύρας. Της επήραν δασκάλαν στο πιάνο, στα γαλλικά. Κάτι έμαθεν η κόρη να τραυλίζη και να βομβή, ακόμη και τον "Χορ-χορ-αγάν". Τέλος έπρεπε να την υπανδρεύσουν, να της αγοράσουν δηλ. σύζυγον. Ή ένα στρατιωτικόν από ιστορικήν οικογένειαν, ή ένα πολιτευόμενον με μέλλον. Εις τι θα εχρησίμευεν η προιξ, εαν δεν θα είχεν ο άνθρωπος να βαπτίζη όλα τα χωριατόπουλα και να στεφανώνη όλα τα ανδρόγυνα, δια να κάμη κουμπάρους και κομματάρχας; Είναι γνωστόν ότι αι εκλογαί γίνονται με κουμπαριές κ' ενίοτε με κουμπουριές. Και να περιέρχηται εις τας παραμονάς χιλίας τόσας ταβέρνας, οπού φυτρώνουν μάλιστα ωσάν επίτηδες εκείνας τας ημέρας, τόσα μπακάλικα και καφενεία, δια να δίδη χίλια πεντάδραχμα δια κέρασμα και να μην παίρνη ρέστα;]



A. Παπαδιαμάντης, "Μεγαλείων οψώνια"

24.4.10

A girl on (a totally shiny) Sunday

Throbbing Gristle - Psychic Rally in Heaven
Swans - She Lives
Trisomie 21 - The Last Song
Sad Lovers and Giants - Echoplay
Pink turns blue - Missing you
Kitchen and the plastic spoons - The poet
Metro Decay - Μαύρος κύκνος
Das Kabinette - Fudge It
Xmal Deutschland - Schwarze Welt
Kas Product - Never Come Back
Siouxsie & The Banshees - Mirage
The Vyllies - Babylon
Alive She Died - The First Night
The Art of Parties - Last Time
The Danse Society - Somewhere
The Sound - Desire
Japan - Art of Parties
The Naughtiest Girl Was a Monitor - B1 Sensation/No Sensation
Shoc Corridor - Khartoum


δαδα



Μάνια



Όταν όλοι μιλάνε για λεφτά, νιώθω ηλίθιος/ συχνά/ (και πώς είναι βράδυ ενώ είναι πρωί και ανάποδα)/ νομίζω ότι έχω το σύνδρομο Άσπεργκερ / ή κάτι παρόμοιο/ επειδή δε μπορώ να υπολογίσω την αξία αυτών/ είναι έννοιες που υπερβαίνουν την κρίση μου/ αφού έχουν απομακρυσμένη / καμμία σχέση με τον Καουρισμάκι/ κι όταν τις σκέφτομαι με πονάει πολύ το μυαλό μου/ ή κατεβάζω ιδέες για το πως να τις ξεχάσω.



19.4.10

My little heart

Max Jerry Horovitz: Unfortunately, in America, babies are not found in cola cans. I asked my mother when I was four and she said they came from eggs laid by rabbis. If you aren't Jewish, they're laid by Catholic nuns. If you're an atheist, they're laid by dirty, lonely prostitutes.

17.4.10

Συμφωνίες και Ασυμφωνίες

Πώς το λένε/ στα μπουζουκοπανεπιστήμια/ υποθέτω αμπνόρμαλ/ να έχεις άδεια και να μη θες να πας πουθενά/ να μην έχεις τη διάθεση της επιλογής, ούτως ειπείν, ούτε για τα βασικά/ όπως για παράδειγμα τι ταινία θα δεις μετά κ.λ.π./ ή μια κρίση τόσο αδρανή/ φθαρμένη από το σκουπίδια που σε κρατάει πατημένο κάτω/ έφτιαξα τις ντουλάπες/ ακούγοντας Λάλι Πούνα/ τώρα είναι κάπως συντηρητικές με τις καινούριες λεβάντες κι όλα/ κάθομαι και σκέφτομαι/ έξω από τα στενά όρια της ρουτίνας/ ότι δυο χρόνια είναι πολύς καιρός/ δυο χρόνια συνεχόμενα Αθήνα/δεν έχω λείψει ούτε μέρα/ το πιο μακρινό μέρος που έχω πάει είναι το πάρκο Τρίτση και λίγο πιο πέρα στους Αγίους Αναργυρους/ ε και τώρα πρόσφατα στη Νέα Φιλαδέλφεια/ αν με ρωτήσει κάποιος που θέλω να πάω/ δεν ξέρω να πω/ λέω πουθενά όχι από συνήθεια/ αλλά επειδή αποτελεί βασική, εναλλακτική απάντηση στο δεν ξέρω (με χασικλίδικες προεκτάσεις - με εκνευρίζει)/ τώρα που το ξανασκέφτομαι/ υπάρχει μια αδρή εικόνα/ είναι σα να ζω σ' ένα κλειστό σχήμα/ μια πυραμίδα ας πούμε/ όπου υπάρχουν άπειροι δρόμοι/ αλλά όλοι/ μα όλοι οδηγούν πίσω στο βασικό θάλαμο/ στην καλύτερη περίπτωση/ ή σε ταπεινωτικά αδιέξοδα/ το τελικό συμπέρασμα είναι ότι έχω δει πολλές ταινίες τις τελευταίες μέρες και ίσως να μου την έχει βαρέσει ολότελα/ Europa Europa (1990) της Agnieszka Holland την θυμάμαι (κυρίως) από το Secret Garden (1993)/ σαφώς παραπλανημένος από την βαθμολογία στο imdb, υπερπαραγωγή βεβαίως, βεβαίως, αλλά πολύ υποδεέστερο του Zelary (2003)/ τουλάχιστον μένει η μουσική του Zbigniew Preisner/ ο οποίος θα βρεθεί στο Μέγαρο στις 29 Μαίου/ για όσους δε θα πάνε στον Ντύλαν χα!/ The Go-Getter (2007) του Martin Hynes, βάζεις την Ζούη Ντεσανέλ μία και καθάρισες, όλα τα κάνει αυτό το κορίτσι/ ο μικρός με τη νευρωτική φάτσα -βαράω-μα@@κια-όλη-μέρα/ ήταν αρκετά συμπαθητικός/ κατέληξα στο Modesty Blaise (1966)/ που το' χα δει παλιά αλλά δεν/ αργά το βράδυ/ δηλαδή το πρωί/ η ταύτιση επετεύχθη/ γουέλ μπίινγκ = m & m's once again.


* Pic έργο του Peter Staley, found here.