


If you ever find me face down in the gutter, turn me around to my back.
Η φωνή του ερχόταν/ σαν απ' το βάθος της άμμου τσίτσιδη και αυθάδικη/ νουάρ, ποπ, νταντά και βι αι πι σκυλάδικο/ όλα μαζί αξεχώριστα και προκλητικά/ ήθελα να γείρω στο τσιμέντο πίσω/ να ιδρώσω και να κοιμηθώ ακίνητος/ ακούγοντάς τον να μιλάει ξεφυσώντας /για τους έρωτες/ με την ίδια μεταφυσική αγωνία παιδιού που κοιμάται/ είχαν έρθει και δυο γατόνια/ το ένα έμοιαζε ακριβώς έτσι/ και κοίταγε ακριβώς έτσι/ δηλαδή με κραυγαλέα αποσιωπητικά/ διδυμάκι με τη Σόδα της Λου/ δε γινόταν καμμιά παύση/ εκτός απ' την ώρα της κατάποσης του ψωμιού/ η γλυκύλα ανακατωμένη με την άπνοια/στο μυαλό μου έπαιζε στο ριπίτ αυτό από το Ζabriskie point/ μιξαρισμένο με το οδυνηρό έντελβαϊς που έπαιζα στον αυλό στη σχολική χορωδία/ ήταν μια παραξενιά αυτό το ψωμί με τα γατιά και την αναλυτική λογική/ δυνητικά λίγο σταφύλι θα επανέφερε την ισορροπία/ μόνο που κανείς δεν το σκεφτόταν ακριβώς έτσι/ ήθελα να πω πόσο μου θύμιζε κείνη την ώρα/ το χριστό από τη βάπτιση του Πιέρο ντελα Φραντσέσκα/ αλλά το άγιο πνεύμα χανόταν στα οινοπνεύματα / και μου φαινόταν αδιανόητο να διακόψω την ροή της σκέψης του/ παρακολουθούσα την προσπάθεια των κοριτσιών στο διπλανό/ να τεμαχίσουν το ψητό χταπόδι/ μπλαζέ κατάσταση/ με τα φαγιά κι όλα/ αλλά αυτός/ αυτός/ ένα χάιλαϊτ από μόνος του/ παρέπεμπε τόσο έντονα σε καπέλα πανάμα και Πίνο Σιλβέστρε/ που δεν είχα τι άλλο να ζητήσω / τελικά/./ There will be no game today, she cried across the board/ Everyday will be a holiday/ And all the pieces cheered as tidings spread abroad/ And the Pink Queen sat/and smiled at the cat who smiled back .
The Dudley Moore Trio - Bedazzled
Το παραμύθι της αλεπούς - Le roman de Renard (1930) είναι ένα stop-motion animation, του πρωτοπόρου, Πολωνού δημιουργού Ladislas Starevich (Владисла́в Старе́вич). Βασίζεται στον αλληγορικό, μυθικό κύκλο του Renard - της ανθρωπόμορφης, ερυθρόχρωμης αλεπούς- ο οποίος συνίσταται από ιστορίες γαλλικές, φλαμανδικές, βρεττανικές και γερμανικές. Υπάρχουν άπειρες φιλολογικές πηγές (τέτοιο μπέρδεμα έχω να δω από τον κύκλο του ακριτικού έπους) στις οποίες μπορεί ν' ανατρέξει κανείς για στοιχεία καθώς και πλούσιο εικονογραφικό υλικό. Εντυπωσιακά είναι τα εικονογραφημένα μεσαιωνικά χειρόγραφα. Πάνω στα λαϊκά παραμύθια βασίστηκε τελικώς και η ιστοριούλα του Goethe, Reineke Fuchs (1794). Η ταινία γυρίστηκε στο Παρίσι μεταξύ 1929 - 1930. Πολλά προβλήματα προέκυψαν κατά τη διαδικασία ενσωμάτωσης του ήχου, με αποτέλεσμα να παραμείνει στο ντουλάπι μέχρι το 1937, οπότε κι έκανε επίσημη πρώτη στο Βερολίνο (με χρηματοδότηση από το ναζιστικό καθεστώς). Η προβολή της ιστορίας της αλεπούς αποτελεί ορόσημο στην ιστορία του animation μιας και πρόκειται για την δεύτερη ταινία που χρησιμοποιεί μαριονέττες σε κίνηση (πρώτη ήταν η σοβιετική The New Gulliver (1935) - Новый Гулливер). H διασωθείσα κόπια του 1941, που διατίθεται σε ψηφιακή μορφή, διαθέτει γαλλική μεταγλώττιση.
[Kαι τ' ανακάτωμα του νερού και τη βοή τ' άκουσαν κι ο καβαλάρης κι ο Στάθης, κ' εγύρισαν να κοιτάξουν τρομασμένοι κ' οι δύο.

Η Παρασκευή/ συνεχίζοντας την παράδοση της βδομάδας/ μια φλατ γραμμή/ έφτασα στην Τεχνόπολη με μικρή καθυστέρηση/ όπου οι Get Well Soon/ δυστυχώς το σετ τους αναλώθηκε σε επιβεβλημένο chill out/ ένιωθα ότι είχα μόλις βγει απ' τη φορμόλη/ οι Æthenor με βοήθησαν να κάψω/ τις τελευταίες άχρηστες λεπτομέρειες του Μάη/ προτού ξεκινήσω και πάλι να μελετάω την αγωνία της φύσεως/ στους γύρω μου/Athens first city of sin (sic)/ δεν την είδα πουθενά/ έφαγα το αγαπημένο μου σάντουιτς με αγγούρι/ και μια μπύρα σε θερμοκρασία περιβάλλοντος/ στο όρθιο έξω απ' την D7/ περιμένοντας τους Fuck Buttons/ η κούραση θώπευε την πλήξη/ νωθρά κι άσκοπα περιφερόμουν γύρω γύρω/ και δεν μπόρεσα να βρω μέσα σε τόσες ώρες ούτε μια ιστορία/ που να μιλάει μόνη της/ και που να μη χρειάζεται να τη διηγηθώ / πέρα απ' το απρόσμενο vis-à-vis με τον Κωνσταντίνο Τζούμα/ και το υπόλοιπο σάντουιτς που κράταγα στοργικά μη έχοντας που να το χαρίσω/ στο γυρισμό/ με το μισό κορμό γερμένο έξω από το παράθυρο του τρόλλευ/ κοίταξα ψηλά στον ουρανό/ όπου μαινόταν η πάλη χίπστερς Vs αντιχίπστερς γουοτέβα/ ιτ σάκντ/ το Σάββατο η Μαρία φόραγε ένα ροζ μπλουζάκι με κορδέλες στους ώμους/ μου θύμισε ένα δικό μου/ το γαϊτανάκι/ ήθελα να το φοράω κάθε μέρα/ και τραγικά τρύπιο/ αλλά στους Ηot chip ήταν ένας τύπος με χαβανέζικο πουκάμισο και μπάκα/ με υψηλότατο δείκτη ερωτευσιμότητας/ τα αρμόνια/ τα αγόρια /ξανά τα αρμόνια/ τόσο που σχεδόν παραμέρισα την επιθυμία μου να δω τους A Place to Bury Strangers/ με περίεργη διάθεση γύρισα στους τσίπ/ εξάλλου η Χρυσούλα ήταν χαρούμενη με τις μαρακές και όλα/ λόβλυ λόβλυ/ και μετά βγήκε o Garnier/ μεσιέ comme il faut/ που ξεσήκωσε παρά την απεχθή προφορά/ η καύλα του γάλλου/ όση ώρα σκεφτόμουν το εγκληματικό παρελθόν του Dj Krush/ και τους νόμους της yakuza/ κάποιοι προνοούσαν για την τροφή μου/ αργά στο Auditorium/ ευχόμουν να μη σταματήσουν να παίζουν οι My Wet Calvin/ ή να δυναμώσουν τα φώτα/ γιατί θα αποκαλύπτονταν τα σουσάμια που' χα ρίξει άθελά μου στη μοκέτα/ και για τα οποία οι τύψεις με κυνηγάνε ακόμα/ ./ κάπως έτσι.