Την ώρα που δεν κοίταγε κανείς/ με τα μούτρα στα σκαφάκια με τα παστά σύκα και τους χουρμάδες/ διέφυγα στο διάδρομο όπου βρισκόταν η σιφονιέρα από ξύλο τριανταφυλλιάς/ στην αριστερή μου παλάμη έλιωνε ένας καραφλιασμένος κουραμπιές/ τράβηξα αργά το δεύτερο συρτάρι/ ψαχουλεύοντας με καρδιοχτύπι στο μισοσκόταδο/ η άχνη σύντομα θα με πρόδιδε/ η κεραμεική σβούρα/ βρισκόταν στην ίδια θέση που την είχε αφήσει ένα παιδί/ θαρρείς πριν από τη γένεση του γαλαξία/ δηλαδή των παιδικά πάντων, ποτών και ατελεύτητων/ δίπλα στο Υπεραρσενικό του Alfred Jarry/ απρόθυμα έφερα τον λιωμένο κουραμπιέ στο στόμα/ στον καθρέφτη είδα ένα πρόσωπο που δεν το γνώρισα/ αλλά ο αργός βηματισμός του Αυγουστίνου επανέφερε την τάξη στο χάος/ αργά χθες σε κείνο το παλιό σπίτι.
Προσευχόμουν κάποιο κρυμμένο ηχείο να' παιζε/ το πλέιγκραουντ λοβ/ i' m a high school lover and you' re my favourite flavor/ ερωτοτροπίες σε παλαιωμένη γυμνασιακή διάθεση/ αλλά το μόνο που ακουγόταν ήταν το υπόκωφο βουητό του πλυντηρίου που έστιβε τα ρούχα/ και ο μονότονος ήχος του μηχανήματος στη σύγκρουση με τον τοίχο/ είναι πολύ σκληρό να μη δημιουργείς πίστη/ και δεν υπάρχει γι' αυτό μαγική συνταγή/ είναι σαν τη ζαχαροπλαστική/ προσεγμένες ποσότητες σε σωστό timing/ με μεγάλη πιθανότητα απόκλισης/ αλλά ποιος ασχολείται με φρουί γλασέ αυτές τις μέρες/ ή/ με τις χοντροκομμένες σκέψεις/ που κάνει κανείς/ και η αγνή πρόθεση δεν είναι/ παρά άλλο ένα όνομα της φλυαρίας/ μια μέρα οριακά καμένη/ Nothing natural.
Φέτος, αντίθετα από άλλες χρονιές, ο άνθρωπος χωρίς παρελθόν θα περάσει την παραμονή των Χριστουγέννων με τη Χρυσούλα και τον μπαμπά της στην ειδυλλιακή Φιλαδέλφεια (τη Νέα). Το εορταστικό πλέιλιστ θα περιλαμβάνει Χιώτη, Έλβι και Κόνι Φράνσις αλλά και Nora Aunor (πως γίνεται τώρα η Φιλιππινέζα να τραγουδάει Χατζιδάκι αγνοοώ - μπορεί να τον ξεσήκωσε απ' το ράδιο) για τις τελειωμένες ώρες. Τα φρικτότερα όπως πάντα έδω (δατ ις του σέι καλή μάσα):
