28.7.11

Τα παραμύθια της Σεχραζάντ

..................................
[*Καλοκαίρι αλλιώς/ παροτρύνω γνωστούς κι αγνώστους/ να ερωτευτούν/ κάτι που θα τους αλλάξει τη ζωή/ αλλά οι προσπάθειες μου ολοένα πέφτουν στο κενό/ χωρίς πάθος τι να τον κάνεις τον χρόνο/ ή το χρήμα/ σαπίζεις/ εύκολα και χωρίς να το καταλάβεις/ επίσης πώς μπορεί να πάει μπροστά μια χώρα που αποτελείται από 90% λέτσους στα όρια της λέπρας/ έτσι κυλίσου στην άμμο τζατζόγρια που ζέχνεις - ξεπαστρεύεις μύκητες και κωλοβακτηρίδια - εκατόμβες/ και 5% γαμωταρίφες/ θα' λεγα κι άλλα αλλά είμαι ζεν/ όλα αυτά μας προκαλούν κατακράτηση υγρών i know i know/ γι' αυτό ξεπροβάλλει μέσα σε αχλή μύθου το opa kukla/ γαμιστερό ψυχεδελοτσιφτετέλι από τα 60s που θέτει προσωρινή τάξη στην θερμοκρασία του σώματος/ το κομμάτι περιλαμβάνεται στην απολύτως απαραίτητη συλλογή Waking Up Scheherazade ~ Vol. 1 την οποία μπορείτε να κατεβάσετε απ' αυτό το καταπληκτικό μπλόγκ/ επικρατεί μεγάλη σύγχυση όσον αφορά στην ταυτότητα της μπάντας που ερμηνεύει το τραγούδι/ ...ο στίχος είναι ελληνικός, η μπάντα λέγεται Μαρόκο (Morocco), όπου κ αν έχω ψάξει αναφέρονται ως Αρμένιοι της Αμερικής, και συνθέτης- ενορχηστρωτής κάποιος John R. Argyropoulos/ τι συμπεραίνεις απ' όλα αυτά/ κολοκύθια γκοντάμιτ/ μπάντα ελληνική μ' αυτό το όνομα, εκείνη τη χρονική περίοδο, δεν υπήρχε, εξ' όσων γνωρίζω/ όσο δε για τον Αργυρόπουλο μάλλον είναι φάντασμα/ τελοσπάντων η συλλογή είναι πραγματικά εξαιρετική διότι περιέχει ψυχεδελοτράκς από την ανατολική λεκάνη της Μεσογείου (κυρίως) Λίβανο, Αλγερία, Ιράν, Αίγυπτο/μουσικές που ούτε καν μπορείς να φανταστείς ότι γινόντουσαν κάτω από τις κελεμπίες/ μπορεί και να μην ήταν ακριβώς έτσι αλλά τα ντραμς κάτω απ' την κελεμπία αποκτούν άλλη αξία/ για να επανέλθουμε όμως στους Morocco, παρακαλείται οποιοσδήποτε γνωρίζει κάτι σχετικά μ αυτούς ή με τον John R. Argyropoulos να επικοινωνήσει στο osonnenstrahlo@gmail.com/ εάν πάντως αυτοί οι τύποι ήταν Έλληνες πρέπει να είχαν οπωσδήποτε κάποια σχέση με Ινδιάνους/ίσως και να ήταν Ινδιάνοι της Αθήνας/ ela tho (ελα δω) και θα καταλάβεις.]

20.7.11

Summer songs : Aspects of Athenian tropicalia

[* Ο άνθρωπος χωρίς παρελθόν θα αντιπαρέλθει το λιοπύρι, θα λύσει το δισάκι του, θα κόψει μια γενναία φέτα καρπούζι - μισόκιλο φέτα βαρέλι και με το χέρι ποτισμένο καλοκαιρινά ζουμιά θα σας καθαγιάσει συνοδεία αγαπημένων του καλοκαιρινών μουσικών. Ολοκληρωμένη πλέυλιστ μπορείτε ν' ακούσετε εδώ. Όσοι πιστοί προσέλθετε osonnenstrahlo@gmail.com. Επιπλέον, εδώ, μπορείτε να βρείτε το περυσινό 'They drop like flies' κι εδώ ακούτε. So put your sunscreen on ma bitchez and let it roll ^^]

John Carpenter - Main theme (Assault on preccinct 13)
Nico - Strip tease
Soul Keita ft. Nicolas Jaar - Parasol
Sohail Rana - Soul sitar
Kahuna Kawentzmann - Gogo sitar
Paul Mauriat - You keep me hangin' on
Four Tet - As Serious As Your Life
Hemsley Morris & Phil Pratt - Little Things
Dexy's Midnight Runners - Geno
Rogério Duprat - Baby
Freddy Cole - Brother where are you
Letta Mbulu - What's Wrong With Groovin'
The slits - I heard it through the grapevine
Caravan - Golf Girl
Billy Childish & Holly Golightly - Move on up
Fiesta Hippie - Lorraine
Piero Umiliani - Main theme (5 Bambole per la luna d'Αgosto)
Γιάννης Πάριος - Έλενα
Minnie Riperton - Les fleurs



Piero Piccioni - LSD red hot (Colpo rovente)

Michel Polnareff - La mouche
Ennio Morricone - A Genius, Two Companions & An Idiot
Pierre Vassiliu - J'ai trouvé un journal dans le hall de l'aéroport
Alvin Cash - Keep on dancin’
Shocking Blue - Acka raga
Telex - Twist a Saint Tropez
Jimmy Sommerville - Comment Te Dire Adieu
Lizzy Mercier Descloux - Funky Stuff
Αλέξια - Έλα μια νύχτα
Panico - Lupita
Architecture in Helsinki - Do the Whirlwind
Daft Punk - Electroma
Detroit Grand Pubahs - Sandwiches
Edwin Starr - Get Up (Pilooski Edit)
The Film - Can you trust me ?
Gang of four - I found that essence rare
The Sparks - Fletcher honorama
Nikita Quasim ft. Nicolas Jaar - Can't go to Cuba
Jonathan Richman - Down in Bermuda





Young Marble Giants - Searching for Mr. Right
Vivian Carroll - Oh yeah yeah yeah
Soul Keita feat. Nicolas Jaar - Democracy, I Was Thirsty
Jimmy Edgar - Morris Nightingale Theme
The great deltas - Tra la la
Ju-par Universal Orchestra - Funky music
Allesandro Alessandroni - Spiagge Azzurre
Hugo Montenegro - Lady in cement (Lady in cement)
Marcos Valle - Malena
Κώστας Καραλης - Πού θες να το ξέρω
Piero Umiliani - Princess
Os mutantes - Lady lady
Salt - Hung Up
The 13th Floor Elevators - You're Gonna Miss Me
The Tammys - Egyptian shumba
Κωνσταντίνα - Γλυφάδα/ Μαρακές
John Barry - Seance On A Wet Afternoon
Ennio Morricone & la cicciolina : Cavallina a cavallo (Dedicato al mare egeo)
Dick Hyman & Mary Mayo - Bye Bye Blues




Όλντ γουέυς

[* Η εκδίκηση του μακραμέ/ πάρε κόσμε]

13.7.11

Χελλ


[*Υπολογίζω ότι η μέση θερμοκρασία του σώματος μου κατά τα τρία τελευταία εικοσιτετράωρα προσεγγίζει καμένους αριθμούς/ 80 ας πούμε/ αν το πάρουμε αθροιστικά με την θερμοκρασία του περιβάλλοντος/ δεν ξέρω κι εγώ που τη βρήκα την κωλοίωση μες στον γυφτόκαιρο @#$#$%$@/ έξω να σέπεται ότι αίσθημα μας απέμεινε/ και μέσα εγώ είτε να κουκουλώνομαι το κουβερλί και να με ρημάζει το σύγκρυο/ είτε να ιδρώνω σαν ψήστης/ μπροστά σε γύρους φαντάσματα/ σκατά δηλαδή/ ούτε μουσική ούτε ταινίες/ ένα πράμα μαύρο και ιδρωμένο να κολλάει πάνω μου σα δεύτερο δέρμα/ κάτι τέτοιο περίπου/ σήμερα που έγινα κάπως καλύτερα/ την ώρα που μασούλαγα ένα ροδάκινο/ ατενίζοντας την λάβα του ακάλυπτου/ σκεφτόμουν την Κυριακή/ πόσο άγγιζαν την τελειότητα τα άγνωστα και άοσμα αγόρια αμφιθεατρικά στα λιμανάκια/ την Ντάστυ που ακούγαμε στη διαδρομή/ την χαρά μου να φύγω να φύγω να φύγωωωωωω/ το όρος βυζί όπως το χάιδευε απαλά στο γέρμα του ο ήλιος/ κι ένα φίλο επειδή υπάρχει/ κι έπειτα την νωθρότητα και την ατονία της Δευτέρας/
την ανικανότητα/ κάτι που δεν είναι επιλογή/ ούτε για μένα ούτε για σένα/ αν με κατάλαβες.]

27.6.11

Μωρό μου εσύ

[*Το 1994 ήμουνα δέκα χρονών. Τη μέρα των γενεθλίων μου ή κάπου εκεί πήρα την πρώτη μου μουσική έβερ, δηλαδή την πρώτη ολοδικιά μου κασσέτα. Δεν ξέρω εσείς τι ακούγατε τότε, αν ακούγατε δηλαδή ήδη σόνικ γιούθ ας πούμε ή πάλπ, εμένα πάντως με ενδιέφερε να κάθομαι με το γουόκμαν στο Χόντα του πατέρα μου και να λιώνω αυτή την ανίερη κασσέτα. Μετά το πήξιμο στα μπαλέτα αφενός και στο Δημήτρη Λάγιο αφετέρου -και στην καλύτερη περίπτωση- οι μουσικές αυτές αποτελούσαν ένα μικρό δαντικό καθαρτήριο (< τραγική ειρωνεία / #tyxaiodenomizw). Ήξερα μέσα μου ότι ακολουθούσα το σωστό δρόμο. Την ίδια πεποίθηση, με ελάχιστες αποκλίσεις, διατηρώ αναλλοίωτη μέχρι σήμερα. Προτού αποκαλύψω το περιεχόμενο της θα' θελα να σημειώσω ότι την ίδια εποχή πήρε κι ο αδερφός μου ανάλογη κασσέτα, με ελαφρολαϊκό βεβαίως περιεχόμενο, τις οποίες συχνά ανταλλάζαμε για να μην ακούμε όλο τα ίδια (αν και συχνά ήθελε να κρατάει περισσότερο τη δικιά μου). Η ποιότητα βλέπεις. Περιττό να αναφέρω ότι και οι δύο αγνοούνται. Το αίσθημα πάντως ακούγοντας σήμερα τα κομμάτια παραμένει απαράλλακτο και αμείωτο σε ένταση. Η αγαπημένη μου λοιπόν κασσέτα ήταν μια συλλογή από επιτυχίες του Χρήστου Δάντη (από τα 4 πρώτα του άλμπουμς, 'Δακτυλικά αποτυπώματα', 'Αμάν', 'Αλα' και '4'). Το αγαπημένο μου τραγούδι ήταν και παραμένει αυτό εδώ. Το μόνο που απομένει τώρα είναι να ελπίζω σε μελλοντική χρήση της μουσικής του Χρήστου Δάντη σε ost ταινίας του Καουρισμάκι.
Therefore, I rest my case.]