Μίνα è sempre Mί(ν)α

Mina - L'eclisse twist (L'eclisse OST - M. Antonioni)
Mi sei scoppiato dentro il cuore , L'immensità

*fotos

A girl on Sunday (cliché and extended)

1. Blue Blue Ocean - Echo & The Bunnymen
2. Summerhead - Cocteau Twins
3. One time One summer - Cinema Strange
4. Cocoon - Bjork
5. Inland Sea - Brian Eno
6. John, I' m only dancing - David Bowie
7. Deep Ocean Vast Sea - Peter Murphy
8. Sans Contrefacon - Mylene Farmer
9. Johnny - Marlene Dietrich
10. Who are the mystery girls? - New York Dolls
11. Triangle - Jacno
12. Icarus - Seabound
13. Νησιά της Κόλασης - Έρεβος
14. All those moments - She wants revenge
15. Keep the sun away - I start counting
16. We need protection - Picnic at the Whitehouse
17. Los Ninos del Parque - Liaisons Dangereuses
18. Sky Train - The Creatures
19. Η παλιά Εδέμ - Fantastikoi Hxoi
20. Computerstaat - Abwarts
21. Northerns in Europe - The Fall
22. Adventures Close to Home - The Slits
23. All of this and Nothing (Demo Version) - The Psychedelic Furs

Nachmittag

Το δεύτερο μισό του απογεύματος είναι τραγικό. Δεν την παλεύω με τίποτα. Πίνω πέπσι σε φλυτζανάκι του καφέ - μια ύστατη προσπάθεια να ξεδιψάσω - έχω δοκιμάσει ότι άλλο υπήρχε στο ψυγείο. Θέλω να κλάψω από αγανάκτηση ή να φύγω στα ξένα, στον αρκτικό κύκλο να ησυχάσω. Όχι αμέσως, σε λίγο, γιατί ακόμη ακούω την τρίτη μου επιλογή.

1. Lieber Zuviel als zuwenig (compilation) - Zick-Zack Sommerhits, 1981
2. German Shepherds - Music for sick queers, LP, 1985
3. Petticoat/Crash - Darling, Let's have another baby 7", 1981

Tornado of pounding pistons

Alain Delon - Marianne Faithfull σε trashy mood.

Marcel, Rodolfo, Schaunard

*La vie de bohème

Chungking Express - 重庆森林 (1994)

Κάποια δημιουργήματα αυτής της ματαιότητας είναι προορισμένα για να γράφουν ποιήματα
.αρχή -τέλος. Είναι ένας παλινδρομικός μονόδρομος εξουσίας - μοναξιάς. Κάπως άξεστος αλλά αδυνατώ να το θέσω αλλιώς.
Έτσι κι αλλιώς δεν είθισται να βγάζει κάποιο νόημα.

Δεν πιστεύω ότι υπάρχει κάτι που να μην έχει ειπωθεί για τον Wong Kar Wai. Είναι ένας καμβάς τόσο τεράστιος που η πρόσληψη της ολότητάς του απαιτεί κόπο και χρόνο. Ίσως.

Όμως αυτός θέλει μόνο να φτάχνει γουστόζικες, μοντέρνες ταινίες με ρετρό αναφορές. Πιθανώς.
Σαν να μην τον ξέρουμε καθόλου και η επέμβαση μας στο όνειρο είναι προσωρινή, τόση όση και η διάρκεια της ταινίας. Αυτός ακριβώς είναι ο σκοπός και γι' αυτό το λόγο ελπίζουμε πάντα να είναι ευλογημένος.

Το "Δάσος" ή "Ζούγκλα του Chungking" μπορεί να αποδοθεί με τρεις τρόπους:
1. στη "Ζούγκλα" ή το τσιμεντένιο "Δάσος" της πόλης του Hong Kong
2. στο πολυεθνικό συγκρότημα διαμερισμάτων του Chungking - Chungking Mansions 重慶大廈όπου και οι περισσότερες λήψεις της ταινίας και
3. στο φαγάδικο - ξενυχτάδικο - take away 'Midnight Express" όπου λαμβάνουν χώρα οι ιστορίες.

Είναι σχεδόν απίστευτο το γεγονός ότι η ταινία αποτέλεσε ένα δημιουργικό διάλειμμα μεταξύ των γυρισμάτων του έπους Ashes of Time (1994). Ο ίδιος ομολόγησε ότι υπήρχε μια πρόχειρη σκέψη βασισμένη σε κάποιο προσωπικό ένστικτο αλλά τίποτε οργανωμένο σε σενάριο. Εκεί έγκειται άλλωστε η ιδιοφυία του.

Συνίσταται από δυο ιστορίες. Η πρώτη είναι γυρισμένη κατά τη διάρκεια της νύχτας (mostly) και η δεύτερη κατά τη διάρκεια της μέρας. Οι γρήγορες λήψεις που έχουν ως συνέπεια τις κατακερματισμένες εικόνες, συνθέτουν ένα ντανταϊστικό παζλ χωρίς κανένα πλαίσιο...επεκτείνεται στο επιφυλακτικό άπειρο. - Somehow I've become very cautious/ When I put on a raincoat/ I put on sunglasses too/ Who knows when it will rain/ or when it will turn out sunny?

Aaltra (2004)

Αυτή η βελγική ταινία ήρθε και με βρήκε από το πουθενά. Και ήταν ένα δώρο σε μια στιγμή που το χρειαζόμουνα για να ισιώσω, προσωρινά. Deadpan comedy, black comedy, road movie, κάπως έτσι. Οι σκηνοθέτες Gustave de Kervern και Benoît Delépine πρωταγωνιστούν. Οι χαρακτήρες που υποδύονται είναι γείτονες και ορκισμένοι εχθροί. Ο ένας είναι γραφιάς και ο άλλος αγρότης. Το τρακτέρ και η αναισθησία του ενός φορτίζουν τη σχέση και ενισχύουν την αγανάκτηση. Μετά από ένα καυγά - που καταλήγει σε ατύχημα κάτω από αγροτικό όχημα - οδηγούνται στο νοσοκομείο, στον ίδιο θάλαμο, σε διπλανά κρεβάτια, με τα ίδια ακριβώς τραύματα στη σπονδυλική στήλη. Με δεδομένη την αναπηρία τους, να τους ενώνει και να τους χωρίζει προκλητικά, αποφασίζουν να ταξιδέψουν στη Φινλανδία για να ζητήσουν από τον κατασκευαστή του οχήματος που τους σακάτεψε, αποζημίωση. Αυτός δεν είναι άλλος από τον Aki Kaurismaki (κόντεψα να πάθω συγκοπή με αυτή την ανακάλυψη). Στο δρόμο συμβαίνουν διάφορα ευτράπελα αλλά ο Άκι είναι το πεπρωμένο τους.

Όπως, άλλωστε όλων μας.

Homeseek

there' s just one place on earth that looks like this and I call it home. positively a native tourist speaking

(Θεϊκή) Κλάση

Πρόκειται για τις δέκα μοντέρνες, θρησκευτικές, αρχιτεκτονικές κατασκευές -σύμφωνα με την αισθητική του γράφοντος - στις οποίες αξίζει να γίνει αναφορά. Οι περισσότερες βρίσκονται στη Βόρεια Ευρώπη και αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο.

1. "Katholische Heilig-Geist-Kirche" ( =Εκκλησία του Αγίου Πνεύματος), 1966, (Emmerich am Rhein- Γερμανία).



2. "Kilianskirche", 1967, (Paderborn - Γερμανία).




3. "Hellig Kors Kirke" (=του Τιμίου Σταυρού), 2001-2008, KΗR (Jyllinge - Δανία).

4. "Hallgrímskirkja" (= Η εκκλησία του Hallgrímur), 1945-1986, Guðjón Samuelsson (Reykjavik - Ισλανδία).



5. "Catedral Metropolitana Nossa Senhora Aparecida" , 1970, Oscar Niemeyer (Βραζιλία).



6. "Stykkishólms kirkja", 1980, (Stykkishólmur - Ισλανδία).



7. "Chapelle Notre-Dame-du-Haut de Ronchamp", 1950 -54, Le Corbusier (Ronchamp - Γαλλία).



8. "Catedral Metropolitana do Rio de Janeiro ή Catedral de São Sebastião do Rio de Janeiro", 1964 - 79, (Rio de Janeiro - Βραζιλία).



9. "Grundtvig Mindekirke" (= Memorial Church) 1913-40, Jensen-Klint (ΒΔ της Κοπεγχάγης - Δανία).



10. " Christus, Hoffnung der Welt", 2000, Heinz Tesar (Donau,Vienna - Αυστρία).

Pina Bausch (1940 - 2009)

E la Nave Va (1983) - F. Fellini.
Die Klage der Kaiserin (1989) - P. Bausch
Hable con ella (2002) - P. Almodovar.

-*-

*I Hired a Contract Killer

Σχόλια σε μια μέτρια μέρα

Ο Kαιρός (Ευκαιρία ή Κατάλληλη στιγμη), είναι ρωμαϊκό αντίγραφο έργου του Λυσίππου, και χρονολογείται π.350—330 π.Χ. Σήμερα βρίσκεται στο Τορίνο. Το πρωτότυπο ήταν ένα χάλκινο έργο στη Σικυώνα. Υπάρχει ένα επίγραμμα του Ποσειδίππου (έδρασε γύρω στο 270 π.Χ.) στην Παλατινή Ανθολογία (16.275) -ο οποίος με βεβαιότητα το είδε- που το περιγράφει ως "εν προθύροις" (=στην πόρτα). Φαίνεται ότι αυτό είχε τοποθετηθεί στην πρόσοψη του σπιτιού του Λυσίππου και ότι πιθανώς να αποτελούσε ένα είδος "προσωπικού μανιφέστου". Ίσως όμως να προερχόταν από κάποιο άλλο κτίριο ιδιωτικό ή δημόσιο. Η δήλωση του Ποσειδίππου δεν είναι σαφής. Το επίγραμμα αποτυπώνει το διάλογο μεταξύ του αγάλματος και κάποιου ανώνυμου περαστικού που ρωτάει:

- Ε: Ποιος ήταν ο γλύπτης και από που καταγόταν;
- Α: Ήταν Σικυώνιος.
- Ε: Και ποιο τ'όνομά του;
- Α: Λύσιππος.
- Ε: Και εσύ ποιος είσαι;
- Α: Η ευκαιρία, ο κατακτητής όλων.
- Ε: Γιατί βαδίζεις στις άκρες των δακτύλων σου;
- Α: Είμαι πάντα τρεχάτη.
- Ε: Γιατί έχεις ζευγάρια φτερών στα πόδια σου;
- Α: Πετάω με τον άνεμο.
- Ε: Γιατί κρατάς ξυράφι στο δεξί σου χέρι;
- Α: Σημάδι στους ανθρώπους ότι η εμφάνισή μου είναι πιο κοφτερή απ' οποιαδήποτε λεπίδα.
- Ε: Και τα μαλλιά σου, γιατί κρέμονται στο πρόσωπό σου;
- Α: Για να μπορεί να τα πιάνει όποιος με συναντάει.
- Ε: Μα το Δία, και γιατί το πίσω μέρος του κεφαλιού σου είναι φαλακρό;
- Α: Γιατί κανείς, αφού τον προσπεράσω με τα φτερωτά μου πόδια, δεν μπορεί ποτέ να με πιάσει από πίσω, όσο κι αν το λαχταράει.
- Ε: Για ποιο λόγο σ' έπλασε ο γλύπτης;
- Α: Για χάρη σου ξένε. Και με τοποθέτησε μπροστά στις πύλες σα μάθημα.

Ellen