18.2.11

Όνειρο

.........

Όνειρο μυστήριο/ μυρωδιά από παλιωμένα σφουγγάρια αντίκ καναπέδων/ γιαγίλα/ μουρμούρα και χαμηλά σινιόν σε καφετί φιλέ/ στη σάλα/ στεκόμουν μπροστά στην εταζέρα με το δάχτυλο χωμένο στην κλειδαρότρυπα/ στο ράδιο έπαιζε το She's Cool * τωνLoubogg/ ανακάτευε το πλιγούρι στην κουζίνα/ οι τομάτες ξεφλουδισμένες στο πιάτο/ ανάμεσα στα κρύσταλλα/ τις απαλές γωνίες των αυγοθηκών/ τις πορσελάνες μπον τσάινα/ ήταν τα γράμματα/ σε φακέλους φυστικί/ τα γράμματα του Πέτρου/ στριφογύρισα λίγο ακόμη το δάχτυλο στην κλειδαρότρυπα/ δε γνωρίζω κανένα Πέτρο/ περίεργο/ κι έπειτα ό, τι πήγαινα ν' αγγίξω/ έπεφτε μυστηριωδώς κάτω κι εξαφανίζονταν/ έτσι που δεν προλάβαινα να διαβάσω σχεδόν τίποτε/ μόνο κάποια επιπόλαια σκίτσα στους φακέλους/ φάρους/ πουλιά/ νυχτερινούς ουρανούς/ και στο τέλος η Μάριον Σίβα στο ράδιο/ Αν δεις στον ύπνο σου ερημιά και δέντρα μαραμένα να κλαιν στον κήπο σου πουλιά και μια καρδιά στα ξένα/και μετά η Μάριον απλωμένη σα μπουγάδα στη μικρή ροδιά της αυλής/ όλα αυτά συνέβαιναν ενώ τα γράμματα του Πέτρου χανόντουσαν στο πάτωμα/ παφ πουφ παφ/ ήταν ένα πολύ λυπηρό τριπ/ ξύπνησα βαρύς/ το' να μπατζάκι είχε φτάσει στο γόνατο/ ζήτησα ένα διπλό σκέτο/ να μου φέρουνε/ αλλά στο δωμάτιο ήταν κανείς/ έξω ο ήλιος κόλλαγε ποστ ιτ τα μόρια της αναλυμένης χαράς στους διαβάτες/ δε βρήκα κανένα λάθος τελικά/ Πέτρο.

6.2.11

Sun

Το απογευματινό φως/ φιλτραρισμένο στις λεπτές, σκούρες κουρτίνες/ άδειαζε στο δωμάτιο μια κρυάδα σχεδόν ανοιξιάτικη/ χάζεψα τη σκιά που άφηνε το μισοφαγωμένο μήλο στο τραπέζι/ όλα τα ακατάστατα πράγματα στο πάτωμα/ περιτύλιγμα σοκολάτας κέρματα παπούτσια ποστ ιτ βιβλίο ντεζαβού/ μια δεκαετία ντεζαβού/ η τυχαία σελίδα 49 όπου μια φώτο του Γκραφ Ζέππελιν πάνω από τις πυραμίδες της Γκίζας/ στο γνωστό μαύρο μαντρότοιχο/ καθόντουσαν τρία πουλιά κι ένα μικρότερο/ starvation of a mind / αλλά οι ψίθυροι ήταν τόσο πιο πάνω από μένα/ ...ΨψΨψΨψΨψΨ.../ σαν κάποιος να φταρνιζόταν παρατεταμένα με το πρόσωπο χωμένο σε μαξιλάρι/ που τελικά παραδινόμουν σε βραχείς μονοκόμματους ύπνους/ ζωντανό απολίθωμα χίπ@@@@/ στον προτελευταίο πλαγιασμένος σε μια ντιβανοκασέλα/ προσπαθούσα να φτιάξω μια χαλασμένη κασσέτα των Poésie Noire/ για ν' ακούσω το χαμένο λεπτό του Gioconda smile/ τον τελευταίο δεν τον πολυθυμάμαι αλλά ήταν τρομακτικό/ όπου ένας τύπος με προχωρημένη περιοδοντίτιδα/ βλ. βαμπίρι στο Valerie a týden divu [(1970)Valerie and her week of wonders]/ μ' ανάγκαζε να περάσω μια τριχιά με ναυτικό κόμπο σ' ένα μικροσκοπικό βελόνι/ όταν κατάφερα να ανασηκωθώ/ έξω είχε σουρουπώσει για τα καλά/ και η αριστερή μου κάλτσα ήταν οριστικά και αμετάκλητα χαμένη.

Daylong

31.1.11

Τhe Long Island Nomi


[* O Σκετς μου θύμισε τον Κλάους Νόμι -στις 24 Ιανουαρίου είχε γενέθλιο/ με αποτέλεσμα να επανέλθω στο ξεχασμένο από καιρό The long island four (1980)/ κάποιου Anders Grafstrom για τον οποίο δεν κατάφερα να ανακαλύψω τίποτα απολύτως/ ο μόνος Άντερς Γκράφστρομ που βρήκα ήταν ένας Σουηδός παπάς/ που στην ξυλογραφία μοιάζει σα να τον έχει γλύψει γίδα/ τελοσπάντων στην ταινία εκείνη ο Νόμι είχε ένα μικρό ρόλο/ το ότι δεν κατάφερα να την βρω ποτέ είναι ένα θέμα άλλο/ που πονάει/ άουτς]

26.1.11

She's jazzy

.....................................

Coachella 2011

...................................................................................
[*Νόου οφφένς. Πραγματικά μόνο ο Έλβις λείπει. ΟΚ και ο Καουρισμάκι αν ήταν τραγουδιάρης (κλικ/ ζουμ στην εικόνα για να δείτε όλα τα ονόματα)]

Άκι'ς μπόυς

Άκι ο Μεγαλοπρεπής

Sobre las olas

^^^







[*Αυτός εδώ ο χαλαρουίτος κύριος με το βιολάκι είναι ο Χουβεντίνο Ρόσας ο οποίος συνέθετε για πλάκα και αντάλλασε βάλς όπως αυτό εδώ με ένα ζευγάρι παπούτσια. Το βασικό θέμα της σύνθεσης χρησιμοποιήθηκε αργότερα στο τραγούδι The loveliest night of the year -πρωτοακούστηκε στην ταινία The great Caruso (1951) -και γκες ουότ;!;!;!;!!! (χα! πριν το ανακαλύψω στοιχημάτιζα μια τοις χιλίοις να μην είχε διασκευαστεί από τον Ολαβι Βίρτα)
.

21.1.11

Η συκιά

Η συκιά είναι το πρώτο δέντρο σε πραγματική κίνηση που θυμάμαι να έχω παρατηρήσει/ κι αυτό ήταν στη δευτέρα δημοτικού/ σε κάθε αλλαγή εποχής βγαίναμε στο μεγάλο κήπο του σχολείου/ στοιχισμένοι βαδίζαμε αργά/ περνώντας έξω από τις αίθουσες της τετάρτης / κι αφού φτάναμε στο περιβόλι παρατηρούσαμε από απόσταση ασφαλείας, υπνωτισμένα, το δέντρο/ καταχείμωνο/ άνθη στα γύρω παρτέρια κι άγρια δεν υπήρχαν/ το καθαρό, αφράτο κοκκινόχωμα δημιουργούσε ένα βαθύ αυλάκι γύρω από τον κοντό κορμό/ η εικόνα του γυμνού δέντρου με τον σταχτή σκελετό ήταν το πιο καταθλιπτικό/ βαρετό θέμα συζήτησης της σχολικής μου ζωής/ στην ερώτηση τι παρατηρείτε ήθελα να χασμουρηθώ/ κι έπειτα να αποκοιμηθώ στο μικρό παγκάκι μπροστά στις πικροδάφνες/ υποθέτω ότι πέρασε πολύς καιρός απ' την τελευταία φορά/ σήμερα είδα και πάλι -στο πάρκο του Ευαγγελισμού (απ' την κάτω μεριά)/ έπειτα από τόσα χρόνια/ εκείνη την αξέχαστη συκιά / ολόιδια, αγέραστη, απαράμιλλα εκφραστική στη γύμνια της/ τόσο που η ταύτιση της με χορεύτρια του κοντέμποραρυ ντανς ήταν σχεδόν απόλυτη/ ανάμεσα σε διάφορα άλλα άσχημα πράγματα/ υπήρχε εκεί ένα παρελθόν ένα παρόν κι ένα μέλλον.

13.1.11

Σλαβικοί θησαυροί

Την ώρα που η Τατιάνα με κυνήγαγε γύρω γύρω για να μου υπαγορεύσει τη λεττονική εκδοχή της ουκρανικής *μπορστ/ σκεφτόμουν τους πατατοφάγους του Βαν Γκογκ στη σλαβική εκδοχή/ την Τατιάνα μωρό με μάλλινες κάλτσες και μακρυμάνικη φανέλα ή βρακί από λινάτσα (καμιά σχέση αλλά είναι γνωστή η αδυναμία μου στους χαρακτήρες του Ντίκενς)/ σκυμμένη πάνω από μια γαβάθα αχνιστή μπόρστ/ ίσμπα, Σολζενίτσιν και σλαβικός μεσαίωνας/ Ματριόνα και μορφές που εξατμίζονται σαν υγρασία στα κουτάλια/ οι χοντρές χωρικές με τις γαλότσες και τα μουστάκια/ με μιά φράση all that meat and no potatoes .

*Συνταγή για μια μαρμίτα Μπορστ (και για όσους έχουν ευαισθησία στα δόντια)
-κοτόπουλο
-φασόλια (μουλιασμένα για ένα βράδυ ή κόκκινα φασόλια Κύκνος)
-πατάτες καθαρισμένες και κομμένες σε μεγάλα κομμάτια
-ένα μικρό λάχανο
-κρεμμύδια
-καρότα
-παντζάρια (βρασμένα και κομμένα σε κύβους/ διατίθενται βρασμένα στα σουπερμάρκετ)
-πιπεριές (πράσινες)
-ντομάτες στο μπλέντερ
- 3/4 ποτηριού πουμαρό
-μαϊντανός
-αλάτι
-πιπέρι

Βράζω το κοτόπουλο (να ψηθεί) μαζί με τα φασόλια (να μαλακώσουν) και τα παντζάρια. Στη συνέχεια προσθέτω τις πατάτες. Ταυτόχρονα ετοιμάζω τα κρεμμύδια. Τα τσιγαρίζω και μόλις πάρουν χρώμα χρυσαφί ρίχνω μια κουταλιά αλεύρι. Στη συνέχεια ρίχνω στο τηγάνι τα καρότα και τις πιπεριές και στη συνέχεια τις ντομάτες και το πουμαρό. Χαμηλώνω τη φωτιά και αφήνω να σιγοβράσουν για δέκα λεπτά περίπου. Ίσως χρειαστεί να ρίξω και μερικές κουταλιές νερό. Στο σημείο αυτό πιτσιλάνε τα πάντα. Προφυλάξου. Πίσω στην κατσαρόλα οι πατάτες και τα υπόλοιπα είναι έτοιμα. Προσθέτουμε το λάχανο κι ό, τι έχουμε ετοιμάσει στο τηγάνι, αλατοπιπερώνουμε και βράζουμε για περίπου 15 λεπτά. Στο τέλος ρίχνουμε λίγο ψιλοκομμένο μαϊντανό. Σερβίρουμε. Χαζεύουμε τους κόκκινους ιριδισμούς προτού καταβροχθίσουμε λαίμαργα το πρώτο πιάτο.