[*In Xanadu did Kubla Khan/ A stately pleasure-dome decree:/ Where Alph, the sacred river, ran/ Through caverns measureless to man / Down to a sunless sea.]
[*Στα goodies που προτείνονται στην προηγούμενη ανάρτηση περιλαμβάνεται και η πιο ψυχωτική διασκευή έβερ του Tous les garçons et les filles της Françoise Hardy. Την πρώτη φορά που άκουσα το τρακ 5 αναρωτήθηκα αν το ερλ γκρέυ που έπινα είχε εμποτιστεί με ελεσντι. Αλλά είναι αυτό τελικά. Το' χω λιώσει.]
O Louis Wain γεννήθηκε, σε οικογένεια μεσοαστών, στο Clerkenwell του κεντρικού Λονδίνου το έτος 1860. Λόγω μιας γενετικής δυσμορφίας στο πρόσωπο έλαβε κατ' οίκον μόρφωση. Σπούδασε στο West London School of Art στο οποίο συνέχισε να δουλεύει ως καθηγητής, μετά το πέρας των σπουδών του, και για μικρό χρονικό διάστημα. Μετά το θάνατο του πατέρα του παρέμεινε υπεύθυνος για τη συντήρηση της μητέρας του και των πέντε αδερφών του. Ξεκίνησε να εικονογραφεί για λογαριασμό διαφόρων λονδρέζικων εντύπων, εφημερίδων και περιοδικών. Αγαπούσε να ζωγραφίζει ζώα και σκηνές στην εξοχή. Ανέπτυξε ιδιαίτερη σχέση με τις γάτες κατά την περίοδο ασθενείας της γυναίκας του. Σταδιακά οι γάτες του ξεκίνησαν να αποκτούν ανθρωπόμορφα χαρακτηριστικά και ήταν ιδιαίτερα αγαπητές στη βικτωριανή Αγγλία. Ο Wain θεωρούνταν γοητευτικός αλλά αλλόκοτος. Συχνά επέτρεπε να εκμεταλλεύονται τη δουλειά του άτομα αμφίβολης ποιότητας και παρόλες τις διακρίσεις που έλαβε κατά τη διάρκεια της διαυγούς περιόδου αντιμετώπιζε συχνά οικονομικά προβλήματα. Η σχιζοφρένεια ξεκίνησε να εκδηλώνεται αμέσως μετά το θάνατο της μητέρας του. Ορισμένοι μελετητές υποστηρίζουν ότι υπήρξε επακόλουθο της μόλυνσής του από τοξόπλασμα (του οποίου κύριος ξενιστής είναι η γάτα). Σταδιακά ανέπτυξε συμπεριφορά επιθετική και καχύποπτη απέναντι στις αδερφές του. Υποστήριζε ότι η λάμψη του σέλιλοιντ είχε κλέψει τον ηλεκτρισμό από το μυαλό τους. Τα έργα της περιόδου αυτής εκπέμπουν ακριβώς την επιθετικότητα. Έντονα χρώματα, αιχμηρές γραμμές, σκληρά περιγράμματα. Τις νύχτες περιπλανιόταν άσκοπα στους έρημους δρόμους κι όταν βρισκόταν στο σπίτι είτε έγραφε σε γλώσσα ακατάληπτη είτε αφοσιωνόταν στην ανακατάταξη των επίπλων στο χώρο.
.
