_*_

.........

Μπλουμπερντς

* Sweet Polly

Το πάρτυ της ζωής του

Το Σάββατο νωρίς/ και χωρίς πειθαρχία/ επειδή έκανε ζέστη/ υποφερτή/ τα κορίτσια περνάγανε αμέριμνα κάτω απ' τα μπαλκόνια με πετσετέ φορέματα/ και άθλια κατοχικά μπίρκενστοκ/ γουόναμπι λολίτες στα πάντσερ/ κάπου μεταξύ μέθης και πλήξης/ και χωρίς να το περιμένω/ είπε την ιστορία/ πώς δηλαδή απέκτησε την πρώτη του μουσική/ στο απαγορευμένο βασίλειο ήταν ένα παιδικό πάρτυ/ όλο παιδάκια -mods (έτσι γεννήθηκαν)/ όπου του κληρώθηκαν τα καλλυντικά/ χρειάστηκε να τ' ανταλλάξει μ' ένα κορίτσι/ που τελικά αυτοκτόνησε μετά/ ή κάτι τέτοιο αλλά όχι εξαιτίας αυτού/ η φυλετική αλλαξιά/ αναποδογύρισε το σύμπαν/ μάλλον/ και από τότε βρίσκεται κολλημένος σα τσίχλα σε τροχό λούναπαρκ/ ενώ αν κράταγε τα καλλυντικά θα μπορούσε κάλλιστα να φτιάξει ένα σωβινιστικό έργο τέχνης/ σε ανύποπτο χρόνο τον φαντάζομαι να γυρνάει σπίτι με το βινύλιο - τρόπαιο/ δε θα ήξερε τι να το κάνει/ στην αρχή/ αλλά ήθελε να πει σε όλους ότι ήταν ο νικητής του πάρτυ/ και γι' αυτό πιθανώς να το παράτησε στον πάγκο της κουζίνας/ δίπλα στο ράδιο ή σε μια βρεγμένη πετσέτα/ αδέξια βούρκωνα και προσπαθούσα να καλύψω τα κενά/ όπως κάποιος που φοβάται/ και ανυπομονεί/ επειδή δεν έχει ακούσει ποτέ μουσική/ αλλά η απουσία του Αυγουστίνου μεγάλωνε το χάσμα/ και ίσως τελικά η λύση στο πρόβλημα να είναι/ ένα καναρίνι/ ή ένα ζεμπράκι φίντς/ που να αρέσκεται σε απλές τροφές, Sover Group/ Ritchie Valens και την απόκοσμη νιότη του Θάνου Σουγιούλ.

Τρίτη

*i know

A girl (feeling groovy) on Sunday

Nino Rota - Giulietta degli spiriti theme
Bernard Fevre - Molecule Dance
Annette Peacock - The Succubus
The Silhouettes - Fonky First
The Beach Boys - Don't Worry Baby
Simon & Garfunkel - Feeling groovy
The cosmic rays - Daddy's gonna tell you no lie
Julian Casablancas - Little girl
The guess who - These eyes
Michel Fugain - Une belle histoire
Yamasuki - Kono samourai
Klaus Doldinger - Sitar Beat
Gaslamp Killer & Gonjasufi - Kobwebs
Aphrodite's Child - Funky Mary
Nina Simone - Don't Let Me Be Misunderstood

Synch 10

Η Παρασκευή/ συνεχίζοντας την παράδοση της βδομάδας/ μια φλατ γραμμή/ έφτασα στην Τεχνόπολη με μικρή καθυστέρηση/ όπου οι Get Well Soon/ δυστυχώς το σετ τους αναλώθηκε σε επιβεβλημένο chill out/ ένιωθα ότι είχα μόλις βγει απ' τη φορμόλη/ οι Æthenor με βοήθησαν να κάψω/ τις τελευταίες άχρηστες λεπτομέρειες του Μάη/ προτού ξεκινήσω και πάλι να μελετάω την αγωνία της φύσεως/ στους γύρω μου/Athens first city of sin (sic)/ δεν την είδα πουθενά/ έφαγα το αγαπημένο μου σάντουιτς με αγγούρι/ και μια μπύρα σε θερμοκρασία περιβάλλοντος/ στο όρθιο έξω απ' την D7/ περιμένοντας τους Fuck Buttons/ η κούραση θώπευε την πλήξη/ νωθρά κι άσκοπα περιφερόμουν γύρω γύρω/ και δεν μπόρεσα να βρω μέσα σε τόσες ώρες ούτε μια ιστορία/ που να μιλάει μόνη της/ και που να μη χρειάζεται να τη διηγηθώ / πέρα απ' το απρόσμενο vis-à-vis με τον Κωνσταντίνο Τζούμα/ και το υπόλοιπο σάντουιτς που κράταγα στοργικά μη έχοντας που να το χαρίσω/ στο γυρισμό/ με το μισό κορμό γερμένο έξω από το παράθυρο του τρόλλευ/ κοίταξα ψηλά στον ουρανό/ όπου μαινόταν η πάλη χίπστερς Vs αντιχίπστερς γουοτέβα/ ιτ σάκντ/ το Σάββατο η Μαρία φόραγε ένα ροζ μπλουζάκι με κορδέλες στους ώμους/ μου θύμισε ένα δικό μου/ το γαϊτανάκι/ ήθελα να το φοράω κάθε μέρα/ και τραγικά τρύπιο/ αλλά στους Ηot chip ήταν ένας τύπος με χαβανέζικο πουκάμισο και μπάκα/ με υψηλότατο δείκτη ερωτευσιμότητας/ τα αρμόνια/ τα αγόρια /ξανά τα αρμόνια/ τόσο που σχεδόν παραμέρισα την επιθυμία μου να δω τους A Place to Bury Strangers/ με περίεργη διάθεση γύρισα στους τσίπ/ εξάλλου η Χρυσούλα ήταν χαρούμενη με τις μαρακές και όλα/ λόβλυ λόβλυ/ και μετά βγήκε o Garnier/ μεσιέ comme il faut/ που ξεσήκωσε παρά την απεχθή προφορά/ η καύλα του γάλλου/ όση ώρα σκεφτόμουν το εγκληματικό παρελθόν του Dj Krush/ και τους νόμους της yakuza/ κάποιοι προνοούσαν για την τροφή μου/ αργά στο Auditorium/ ευχόμουν να μη σταματήσουν να παίζουν οι My Wet Calvin/ ή να δυναμώσουν τα φώτα/ γιατί θα αποκαλύπτονταν τα σουσάμια που' χα ρίξει άθελά μου στη μοκέτα/ και για τα οποία οι τύψεις με κυνηγάνε ακόμα/ ./ κάπως έτσι.

Syphilis

Aujourd'hui

aww

Zeitgeist hunter: William Klein

Ο πολυμήχανος William Klein δεν είναι σε καμμιά περίπτωση ένας απλός αντικονφορμιστής. Το διαφορετικό, το ξεχασμένο και το περιθωριακό που υπάρχει μέσα σε κάθε τι συνηθισμένο υπήρξε πάντοτε η μόνη αληθινή του επιδίωξη. Το πάθος που δημιουργεί η ανάγκη. Με νεύρο και χιούμορ αποκάλυπτε συχνά ό,τι οι άλλοι επέλεγαν να αγνοούν. Ένας εραστής με στύλ και ταυτόχρονα ο πιο στυγνός επικριτής της ποπ κουλτούρας. [1 + 2].

Το 1946, βρίσκει τον δεκαοκτάχρονο νεοϋορκέζο στο Βερολίνο να υπηρετεί τη στρατιωτική του θητεία. Μια μετάθεση στη Γαλλία, δυο χρόνια αργότερα, θα τον φέρει κοντά στον έρωτα της ζωής του και μελλοντική συνεργάτιδα, Jeanne Florin. Την ίδια χρονιά (1948) μπαίνει στη Σορβόννη, όπου γνωρίζει τον Léger και τον Lhote, οι οποίοι ασκούν ουσιαστική επίδραση στη διαμόρφωση του προσωπικού του ύφους.
Πολύ σύντομα ξεκινάει να φωτογραφίζει για την Vogue (New York) ενώ ταυτόχρονα αναζητεί στους δρόμους την ουσία της φωτογραφικής τέχνης. Το πρώτο του βιβλίο New York (Life Is Good & Good for You in New York: Trance Witness Revels) αποτελεί ένα από τα βασικότερα εγχειρίδια Street Photography. Η θεματογραφία και η τεχνική του προκάλεσαν αρνητικές κριτικές, όπως άλλωστε συμβαίνει σε κάθε μεγαλοφυή περίπτωση.
Το 1958 και μετά από παρότρυνση φίλων του, των Chris Marker και Alain Resnais, αποφασίζει να γυρίσει το πρώτο του short Broadway by Light [1 + 2], το οποίο θεωρείται από πολλούς ως η πρώτη Pop ταινία. Πρόκειται για ένα μωσαϊκό φωτεινών νέον επιγραφών, αφηρημένων λέξεων και εικόνων.
Το 1960 συνεργάζεται με τον Louis Malle στο Zazie dans le métro, όπου αφήνει το σημάδι του (γιατί άραγε είναι η αγαπημένη μου από Malle).
Η πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους, Qui êtes-vous, Polly Maggoo? (1966), αποτελεί ένα ιδιοφυές σκώμμα για την υπερβολή, την ψευδο-ηδυπάθεια και την επιδερμικότητα του κόσμου της μόδας και των fashion media. Με μοναδική επιδεξιότητα καταφέρνει να ελιχθεί και να συνδυάσει διαφορετικά και απομακρυσμένα είδη: μυθοπλασία, mockumentary, animation, μιούζικαλ και κάτι ακόμη από cinéma verité.
Το 1968 δημιουργεί το Mr. Freedom. Πρόκειται για την ιστορία ενός υπερήρωα, ο οποίος ενσαρκώνει την Αμερική-προστάτιδα του κόσμου. Η ταινία αποτελεί μια καλοστημένη φάρσα η οποία ασκεί ανηλεή κριτική τόσο στο καπιταλιστικό σύστημα όσο και σε βασικές αρχές του μαοϊσμού και του σταλινισμού. Πρόκειται για ένα γνήσιο πρόγονο των superhero films [vid].
Καθ' όλη τη δεκαετία του 60'- 70' ο Klein συνέχισε να αποκαλύπτει τις ρωγμές στο οικοδόμημα του αμερικανικού ονείρου, συγκεντρώνοντας την προσοχή του στις προσπάθειες παγκόσμιας αφύπνισης: Grand soirs et petits matins (1968-1978), Festival Panafricain d’Alger (1969), Eldridge Cleaver, Black Panther (1970). Στην τελευταία αφηγείται την ιστορία του καταζητούμενου στις Η.Π.Α. Eldridge Cleaver, ο οποίος αυτοεξορίζεται στην Αλγερία.
Το 1974 ολοκληρώνει το επικό Muhammad Ali the Greatest (1964-74). Πρωταρχικός του σκοπός του ήταν να καταδείξει την πόλωση καλού - κακού στις Η.Π.Α. που εκδηλώνεται κατά τρόπο σχεδόν σατανικό στο πρόσωπο ενός πυγμάχου. Το ντοκυμαντέρ περιλαμβάνει επίσης μια πολύτιμη συνέντευξη του Malcolm X, δέκα μόλις μέρες πριν από τη δολοφονία του.
Πάντα μπροστά από την εποχή του, ολοκληρώνει το 1976 το Le Couple Témoin. Πρόκειται για ένα έργο μινιμαλιστικό, επηρεασμένο άμεσα από την αισθητική του Mondrian. Παρακολουθούμε την ιστορία ενός μοντέλου ζευγαριού, το οποίο εγκλείεται και παρακολουθείται σε πρόγραμμα τύπου “Big Brother” χρηματοδοτούμενο από την κυβέρνηση. Μέσα στην αποστειρωμένη καψουλα της ευτυχίας, ο Klein αναπτύσσει με μαεστρία τις θεωρίες μαζικού ελέγχου.
Άλλες προσεγμένες δουλειές μεταξύ άλλων είναι τα The Little Richard Story (1980), The French (1981), In & Out of Fashion (1998), Messiah (1999) [vid].

Κατά μια άποψη -η οποία με βρίσκει σύμφωνο- ο Klein είναι ένας από τους μοναδικούς καλλιτέχνες που προσέγγισαν και σχεδόν πέτυχαν τον αντικειμενικό στόχο του ντανταϊσμού: Εκεί όπου η τέχνη δε βρίσκει το τέλμα στον εαυτό της, γεννιέται η γνήσια αντίληψη και κριτική για μια επαναλαμβανόμενα σύγχρονη εποχή.

Μακριά

*Uptight - Μη Φεύγεις (FH edit)

Les Très Riches Heures du duc de Berry, Juin

*Kαλό μήνα

das nationalgesicht von wladiwostock

*pic

Πρώιμα

[Μπορώ να μυρίσω σχεδόν τα φρούτα του καλοκαιριού/ τα κορίτσια με τα άφτερ σαν/ που ταυτίζονται απόλυτα/ παρανοϊκά/ με τα βοϊδίσια βλέμματα των αγοριών/ που πίνουν μπύρες και τρώνε σουβλάκια/ ενώ σπρώχνουν όλα τα αληθινά υπονούμενα κάτω απ' το τραπέζι/ θέλω να φάμε 832 βερίκοκα κι έπειτα ίσως πιούμε ένα ποτήρι γάλα/ ή δυο/ μαζί/ Oh, Jamelia/ δεν με ηδονίζουν πολλά πράγματα περισσότερο από το άνοιγμα ενός βερίκοκου/ η ντροπή που νιώθω συνθλίβεται σε ανύποπτο χρόνο με το σπάσιμο των κουκουτσιών/ και κάθε φορά σα να' ναι πρώτη/ η πηγαία χαρά και η εκπλήρωση/ των υπερκόσμιων ευσεβών πόθων/ θεωρώ σχεδόν απομακρυσμένη την πιθανότητα να αντέξω οποιαδήποτε ταινία/ θέλω να είμαι συνεχώς έξω/ όταν είμαι μέσα έχω μια αόριστη εντύπωση προοδευτικής τύφλωσης/ κι ότι χάνω τα πιο σπουδαία χρώματα/ and so on/ δεν έχει να κάνει με τις υπερπαραγωγές της φύσης/ αλλά με κάτι άλλο/ πιο προσωπικό και πιο πεζό/ ίσως/ και κάπως αδιάφορο τελικά/ το οποίο αδυνατώ να εκφράσω με λέξεις/ το αξεπέραστο προσωπικό καθολικό]

A certain boy

R.I.P.

mm

* pic

Lost and Found

[Ο Κάσπαρ Χάουζερ είναι ένας εκκεντρικός μηχανορράφος, ένας απατεώνας, ένα τίποτα, που πρέπει να θανατωθεί] P. J. A. R. von Feuerbach

aww

* Never love a wild thing

A girl (tuned in) on Sunday

Zafer Dilek - Yekte

Ananda Shankar - Renunciation
Gonja Sufi - She gone
Abbas Mehrpouya - African jumbo
Quincy Jones - Snow creatures
The Gun Club - Sex beat
John Carpenter - Assault on precinct 13 (Main title)
Hercule - Little green man
Duo Inter - Beggin'
Elvis Presley - The edge of reality
The creation - How does it feel
Sun Ra & his Arkestra - Love in outer space

* Aperitivo
** pic > Marianne Faithfull

my little heart ii

* no vampires today. just myself.

mmm

mmm

5

Brian Eno - Thursday Afternoon
Στερεο Νοβα - 6 am
Kattoo - Place 8
Hecq - bending time
Klangstabil - Lauf, lauf

* lovely chair lovely lady lovely chair

The farthest city

Χθες βράδυ. στο πεζοδρόμιο απέναντι από σιξ ντογκς. προσευχόμουν για το αίσθημα της συγκίνησης. ή σα να πέφτεις με το κεφάλι σε μια ξερή δεξαμενή γεμάτη αρχαία, δομικά δίκτυα. σύντομα σκεφτόμουν τη γριά που είδα να σηκώνει ένα κρεμμύδι βουτηγμένο στα λασπόνερα. αλλά ήταν κάπως αργά. μια βλοσυρή μέρα. μια υποτονική νύχτα. προσποιούμουν ότι έψαχνα τις τσέπες μου. όλη την ώρα. και δεν μπορούσα να βρω ούτε ένα ψιλοπράμα. να με στείλει αλλού. κάτω από τη φωτεινή πινακίδα. μου φάνηκε πως είδα να περνάει αυτό που έψαχνα. ένα κρεμμύδι ντυμένο νάνος. αλλά το παραλήρημα διακόπηκε ξαφνικά από γενικευμένο μούδιασμα . στο τρόλλευ μια ώρα μετά είδα ένα κορίτσι με τρία νύχια βαμμένα να κρατιέται σφικτά στο παράθυρο.
μπλε - πράσινο - ροζ.
εκείνη τη στιγμή κατανόησα γιατί με εμπνέουν οι Moscow Olympics. εκεί όπου η ντροπή δεν έχει υπάρξει. ούτε σαν έννοια. ούτε καν. ούτε.
και δε θυμόμουνα. δεν ήθελα. δεν ήξερα να πω μια λέξη. ελληνική η ξένη. που να ξέπλενε τη στυφή γεύση του παπιέ μασέ. που είχα όλη μέρα στο στόμα.

Sophia

S.O.S

The queen of the savages

My girl is the queen of the savages, She don't know the modern world and its ravages/ Οι τελευταίες εβδομάδες ήταν πολύ πολύ μικρές/ και κάπως πικρές/ επειδή δεν ήθελα να έχω χρόνο/ κι επειδή έχει ξεκινήσει να κάνει ζέστη η οποία μου διαλύει όλα μα όλα τα όνειρα/ Instead of money she's got yams and cabbages/η συναυλία ήταν καταπληκτική/ μια κομπλεξική Κυριακή μεταμορφώθηκε σε παιδικό πάρτυ/ τόσο αβίαστα, που σε κάθε τονική εναλλαγή μου σηκωνόταν η τρίχα/ η Χρυσούλα αγάπησε το παιδί με το μουστάκι/ και κάθε τόσο τον φτύναμε/ καλού κακού για το μάτι/ ωραίο παιδί και ψηλό/ My girl is the queen of ten villages, We live on the fruits of her pillages/ στο μπαρμπέρικο ήταν ένας δικηγόρος με ταμπά χαρτοφύλακα και μαλλί/ πασαλειμμένο κορακιά μπογιά/ τον έβλεπα να με κοιτάει απ' τον λοξό καθρέφτη νευρικά/ αλλά τα περιοδικά με τις κουπ απ' τα 80' ς ήταν μακράν πιο διασκεδαστικά/ ή παρατηρούσα το σκουρόξανθο σβέρκο του Γιώργου ν' αλλάζει προοδευτικά/ απέναντι ήταν ένα πάρκο όπου πολλοί σκότωναν το χρόνο με αυξανόμενη αυταρέσκεια/She eats other queens, she's very religious She doesn't use a fork I don't think I'll go back to New York/δηλαδή σα να λέμε καλοκαίριασε.

Henri Boulanger

*I Hired a Contract Killer

Margaret: [Henri has just spend a night with Margaret] What about now? You still want to die?
Henri Boulanger: No no, not anymore.
Margaret: Because you met me?
Henri Boulanger: Yes, that's made me change my mind.
Margaret: Only because of my blue eyes?
Henri Boulanger: Are they blue?

A girl on (a dreamy) Sunday

Piotr Ilich Tchaikovsky - Piano Concerto no.1, op.23 - First movement/ Part 1 (A. Rubinstein & The London Symphony Orchestra)

Efterklang & The Danish National Chamber Orchestra - Cutting Ice To Snow
Shackleton - You bring me down
Bjork - It' s oh so quiet
Portishead - All Mine
The Beatles - Julia
Nouvelle Vague feat. Ian McCulloch – Αll My Colours
Olympians - Hopeless Endless Way
Cream - White Room
Hawkwind - Hurry On Sundown
Blue Oyster Cult - Then Came the Last Days of May
The Ventures - In a persian market

aww

* [sheer class]

Πνεύματα

* [Αυγουστίνoς]

Αθήνα, 5 Μαίου 2010

* [Φαινόμενα, τα οποία εκπηγάζουν από την έλλειψη αισθητικής]

_*_

Η φλογερή καρδιά του Ντάνκο

Ένας ήλιος αναιδής σήμερα/ σχεδόν λυπημένος σύρθηκα στο σουπερμάρκετ/ οι μεγάλες, ζεστές νύχτες όπου να' ναι ξεκινάνε/ και δεν έχω καμμια διάθεση να εγκαταλείψω ακόμα την κουζίνα/ οτι και είχα ρίξει το σπανάκι στο νεροχύτη/ όταν θυμήθηκα την Φλογερή καρδιά του Ντάνκο/ του Γκόρκι από το ανθολόγιο της ΣΤ' Δημοτικού/ θυμάσαι;/ έφταιγε το θυμωμένο φως έξω/ ή η ραστώνη/ μην χάσεις το ανιμέισιον μικρού μήκους του Garri Bardin (ο.π. άνωθεν, το βίντεο)/Адажио (Adazhio, 2001)/ πρόκειται για ένα μικρό αριστούργημα με φιγούρες οριγκάμι/ δεν έχω ξαναδεί τίποτε πιο συγκλονιστικό σε αυτό το είδος/ πάντως η ταινία αποκτάει νόημα μόνο αν γνωρίζει κανείς την ιστορία του Ντάνκο/ το έργο επενδύει μουσικά το Adagio σε G minor δηλαδή το ευρέως γνωστό Adagio Albinoni

πάντοτε ήταν εύκολο για τους ανθρώπους να μνημονεύουν ένα νεκρό ήρωα παρά να ακολουθούν ένα ζωντανό οραματιστή .

Η κάρτα

Πάντα προσπαθούσα να της φτιάξω την ωραιότερη κάρτα του κόσμου/ βολική γιορτή να πέφτει πάντα Κυριακή/ χωρίς σχολικές υποχρεώσεις/ καθόμουν στο μεγάλο γραφείο με τα σύνεργα/ κι ένα ενθουσιασμό σχεδόν οργασμικό/ δεν θυμάμαι να έχω νιώσει ξανά έτσι/ όμως εκεί στο τέρμα του διαδρόμου υπήρχε πάντοτε ένα πανέρι με ξηρά ρόδια/ όπου μπορούσα άνετα να καταφύγω σε περίπτωση που η έμπνευση με εγκατέλειπε/ κάτι που δεν συνέβαινε φυσικά ποτέ/ στο ράδιο έπαιζε το κανένας δε μου μίλησε/ ίσως και το ενυδρείο του Λάγιου/ έχανε τις μισές λέξεις/ παράταγε το γαλάζιο ποτηράκι στο νεροχύτη /δίπλα στις μισοστυμένες λεμονόκουπες/ κι οχυρωνόταν στο σκαμπό πίσω από ένα βλέμμα ομιχλώδες/ πως την έχασα / θυμάμαι μια από τις τελευταίες/ εκείνη με τους χρωματισμένους κόκκους ρυζιού/ αμφιβάλλω αν θα έχει μείνει έστω κι ένας στη θέση του/ μετά από τοσα χρόνια/ αλλά είχα ελπίδες/ πάντα έχω/ ότι όλοι οι κόκκοι που είχαν σκορπίσει στο συρτάρι του κομοδίνου/ θα κολλάγανε πίσω πάλι μαγικά/ και τότε θα θυμόμουν ξανά πως είναι να δίνεις κάτι χωρίς να περιμένεις κανένα αντάλλαγμα/ ή πως είναι να θυμάσαι κάποιον/ χωρίς κανένα/ απολύτως/ λάθος.

A girl on (a mother' s day) Sunday

Προσωπογραφία της μητέρας μου - Μάνος Χατζιδάκις

Mother - Travis
Black Milk - Massive Attack
Mother Stands for Comfort - Kate Bush
Mother - Pink Floyd
Your Mother Should Know - The Beatles
Μάγισσα Μανούλα - Τζίμης Πανούσης
Holy Mother - Eric Clapton
Nobody loves me but my mother - B.B. King
Μαμά γερνάω - Τάνια Τσανακλίδου
Μανούλα μου - Λάκης Παππάς
La mamma - Charles Aznavour
Μάνα - Λουδοβίκος των Ανωγείων
Mother Love - Queen
I'll Always Love My Mama - The Intruders
Tell Mama -Etta James
Mother popcorn- James Brown
Mother - Moloko
Mother Knows Best - Crystal Castles

Sometimes I feel like a motherless child - Jimmy Scott

Συναισθηματικά ανάπηρος

aww

* [I met a wonderful new man. He’s fictional, but you can’t have everything]

The Purple Rose of Cairo

Jean-Pierre Léaud

These are the days. We are the times.

..........................

Απέναντί μου καθόταν μια κυρία εξωτικό πουλί/ με σκουλαρίκια πολυελαιους που θα' παιρνα όρκο ότι τα σήκωσε με χριστιανική κομπίνα/ από κάποια/ επίσης χριστιανική κυριακάτικη ζωοπανήγυρη/ δε θέλω να επεκταθώ/ η Κηφισίας με νανούριζε γλυκά/ καθώς και το πλήθος των αντικατοπτρισμών των κρυστάλλων κάθε φορά που γονάτιζαν στο λίπος της/ κοίταγα στα αβυσσαλέα μπούτια με μια ενοχή και μια ασυμμάζευτη βλαχοπεριέργεια/ μέσα στο γλάρωμα ελάχιστα εγκεφαλικά κύτταρα αγρυπνούσαν με Bobby Beausoleil/ ενώ έκτακτα μου προέκυψε ότι το μαλλί της έφερνε στον Κλάους Κίνσκι/ το παλιόσκυλο/ και τότε θυμήθηκα to Mein liebster Feind - Klaus Kinski (1999)/ στον Ευαγγελισμό ένας νεαρός σνίφαρε άνετος ότι άσπρο κι αν ήταν αυτό/ εγώ λέω ζάχαρη που αρέσει σε όλους/ σχεδόν/ καταμεσής στο δρόμο/ ενώ στα πέντε μέτρα ένας συνάδελφος σε μοντιλιανική πόζα/ πάσχιζε ν' ανοίξει μια τροχήλατη χειραποσκευή /σε χρώμα παντελώς άκυρο/ βεραμάν/ και που δεν ταίριαζε με τα ρούχα κανενός απ' τους δυο/ λίγο μετά στο σπίτι είδα το More (1969)/ σεξ ντρογκια ροκενρολ βεβαίως βεβαίως/ η ανυπαρξία εκπλήξεων είναι σχεδόν ανακουφιστική/ αλλά βρήκα τσόντα/ το άνοιγμα της Μίστυ Μπετόβεν/ που θα χαζεύω με προβλεπέ παρέα το Σαββατοκύριακο/ καθώς θα σχολιάζουμε το Σαρτόριαλιστ/Χα.

Ιχθείς

*[Κοίτα, υιέ μου, καιρό τώρα γνωρίζω, ότι το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό.]
Έσκασε όμως

P. Bruegel

Χορ-χορ-αγάν

[Με τον καιρόν, όταν εμεγάλωσεν η κόρη -ήτο κομψή, χλωμή και ονειρώδης- ανάγκη πάσα να την εμβάσουν εις τον κόσμον δια της μεγάλης θύρας. Της επήραν δασκάλαν στο πιάνο, στα γαλλικά. Κάτι έμαθεν η κόρη να τραυλίζη και να βομβή, ακόμη και τον "Χορ-χορ-αγάν". Τέλος έπρεπε να την υπανδρεύσουν, να της αγοράσουν δηλ. σύζυγον. Ή ένα στρατιωτικόν από ιστορικήν οικογένειαν, ή ένα πολιτευόμενον με μέλλον. Εις τι θα εχρησίμευεν η προιξ, εαν δεν θα είχεν ο άνθρωπος να βαπτίζη όλα τα χωριατόπουλα και να στεφανώνη όλα τα ανδρόγυνα, δια να κάμη κουμπάρους και κομματάρχας; Είναι γνωστόν ότι αι εκλογαί γίνονται με κουμπαριές κ' ενίοτε με κουμπουριές. Και να περιέρχηται εις τας παραμονάς χιλίας τόσας ταβέρνας, οπού φυτρώνουν μάλιστα ωσάν επίτηδες εκείνας τας ημέρας, τόσα μπακάλικα και καφενεία, δια να δίδη χίλια πεντάδραχμα δια κέρασμα και να μην παίρνη ρέστα;]

A. Παπαδιαμάντης, "Μεγαλείων οψώνια"

A matter of dignity

*κειμήλια

A girl on (a totally shiny) Sunday

Throbbing Gristle - Psychic Rally in Heaven
Swans - She Lives
Trisomie 21 - The Last Song
Sad Lovers and Giants - Echoplay
Pink turns blue - Missing you
Kitchen and the plastic spoons - The poet
Metro Decay - Μαύρος κύκνος
Das Kabinette - Fudge It
Xmal Deutschland - Schwarze Welt
Kas Product - Never Come Back
Siouxsie & The Banshees - Mirage
The Vyllies - Babylon
Alive She Died - The First Night
The Art of Parties - Last Time
The Danse Society - Somewhere
The Sound - Desire
Japan - Art of Parties
The Naughtiest Girl Was a Monitor - B1 Sensation/No Sensation
Shoc Corridor - Khartoum

*pic

δαδα

Μάνια

Όταν όλοι μιλάνε για λεφτά, νιώθω ηλίθιος/ συχνά/ (και πώς είναι βράδυ ενώ είναι πρωί και ανάποδα)/ νομίζω ότι έχω το σύνδρομο Άσπεργκερ / ή κάτι παρόμοιο/ επειδή δε μπορώ να υπολογίσω την αξία αυτών/ είναι έννοιες που υπερβαίνουν την κρίση μου/ αφού έχουν απομακρυσμένη / καμμία σχέση με τον Καουρισμάκι/ κι όταν τις σκέφτομαι με πονάει πολύ το μυαλό μου/ ή κατεβάζω ιδέες για το πως να τις ξεχάσω.

*pic