5.12.09

Επέτειος





Είδα έναν άνθρωπο μέσα στα φώτα
να τρέχει μ' ένα όπλο μες στη βροχή
και μέσα στη νύχτα καμία απάντηση
από κανέναν να έχει δοθεί
και η μόνη ερώτηση να γίνεται διάθλαση
κι όλα τα μάτια να στρέφονται εκεί
'κείνο το βράδυ είδα όλα τ' αστέρια
όπως ο Νίκολα Τέσλα την αστραπή
άφησε πίσω του τον ελαιώνα
ακούω τώρα τη μηχανή
κι αυτή η σιωπή
απόγευμα των μύρων
θα με τυλίξει σε μία γιορτή


*pic
**Κ.Β./Η νύχτα

2.12.09

Μύθος

..


*Υπάρχει ένας αστικός μύθος στην πόλη μου, που μιλάει για μια κούπα χλιαρό γάλα.

Εκείνο το βράδυ οι θολές ψιχάλες μούσκευαν αδιάκοπα την τυφλή γάτα της γειτονιάς που κούρνιαζε στον εαυτό της. Ο πολιτισμός της υγρασίας έχει ένα βάρος διαφορετικό. Που δεν είμαι απόλυτα σίγουρος αν το καταλαβαίνω. Τα παραθετικά των επιθέτων με είχαν κουράσει κι ανυπομονούσα να ξεφορτωθώ τον μπελά του διαγωνίσματος για να αφοσιωθώ και πάλι στον Φερλιγκέττι. Κοίταγα το κόκκινο βιβλιαράκι στο πάτωμα με μάτι αγριεμένο από αόριστο έρωτα και μια βαθιά, ασυγκράτητη, ψυχολογική πείνα. Dove sta Amore. Ήθελα να καταλάβω αλλά από την κουζίνα ακουγόταν -ξεκάρφωμα- το Στάρυ Στάρυ νάιτ, με ξένιζε. Ήθελα να της πω, χαριτολογώντας, ότι της ταίριαζε καλύτερα η φάμπρικα αλλά η σιωπηλή επανάληψη των παραθετικών δεν με άφηνε να εγκαταλείψω το δωμάτιο. Κι έπειτα ήταν η προετοιμασία του βραδυνού γάλακτος -ιεροτελεστία- που δεν άφηνε περιθώρια για κουβέντα. Θυμάμαι κάθε φορά που πήγαινα να πλύνω την κούπα της, την επόμενη μέρα, όλα τα ξεραμένα ψίχουλα στον πάτο - κάθε μέρα ένας καινούριος, κενός χρησμός για τη βραδυνή επανάληψη.

Νιώθω την ανάγκη να ανάγω σε μύθο ο,τιδήποτε αδυνατώ να κατανοήσω γιατί θυμάμαι.

**Αυτά μαμά.

***pics

30.11.09

book

_*_

*
M: What do I owe you?
Electrician: If you ever find me face down in the gutter, turn me around to my back.

_*_

*
M: I went to the moon yesterday.
Irma: I see. How was it?
M: Peaceful.
Irma: Meet anyone?
M: Not really; it was a Sunday.

_*_

_*_

_*_

..................................................
*
Su Li-zhen Chan: Am I hopeless?
Chow Mo-wan: Not really.

29.11.09

A girl (staring at the ceiling) on Sunday

...................................

Alice - Tom Waits
Sister Rosetta goes before us - Robert Plant + Alison Krauss
Voz - Emak Bakia
Everything In Its Right Place - Radiohead
My Mistakes Were Made For You - The Last Shadow Puppets
The way that he sings - My Morning Jacket
Here It Comes - Doves
Eleanor Put Your Boots On - Franz Ferdinand
Killjoy - Czars
Pink Love - Blonde Readhead
Night of the Hunter - Piano Magic
To be Gone - Anna Ternheim

First we take Kaurismaki ['00s disorders]


The Man Without a Past - Mies vailla menneisyyttä (2002) - Aki Kaurismaki


In the mood for love - 花樣年華 (2000) - Wong Kar Wai
4 Months, 3 Weeks & 2 Days - 4 luni, 3 saptamâni si 2 zile (2007) - Cristian Mungiu
Nobody knows - 誰も知らない (2004) - Hirokazu Koreeda
Yi yi (2000) - Edward Yang
Uzak (2002) - Nuri Bilge Ceylan
The Bench - Bænken (2000) - Per Fly
Russian Ark - Русский ковчег (2002) - Aleksandr Sokurov
The Darjeeling Limited (2007) - Wes Anderson
Adam's Apples - Adams æbler (2005) - Anders Thomas Jensen
Kitchen Stories - Salmer fra kjøkkenet (2003) - Bent Hamer
The Death of Mr. Lazarescu - Moartea domnului Lazarescu (2005) - Cristi Puiu
Noi - Nói albínói (2003) - Dagur Kári
4 Minutes - Vier Minuten (2006) - Chris Kraus
The Isle - (2000) - Kim Ki-Duk
The Return - Vozvrashcheniye (2003) - Andrei Zvyagintsev
My sassy girl - 엽기적인 그녀 (2001) - Jae-young Kwak
Fear and trembling - Stupeur et tremblements (2003) - Alain Corneau
The sea - Hafið (2002) - Baltasar Kormákur
Werckmeister harmóniák (2000) - Béla Tarr
Spider (2002) - David Cronenberg


*"Ah you loved me as a loser, but now you're worried that I just might win"


28.11.09

Sexton









* Sexton Disguised as a Ghost Stood Still as Stone

by David Hockney,

taken from the story "The Boy Who Left Home To Learn Fear"
I have begun my freedom and it hurts.
Time opens out, so I can see its end
as the black rock of Mecca up ahead.
I have cut loose from my bases of support
and my beasts and burdens are ready, but
I pace back and forth across my right
of way, shouting, "Take off! Move out
in force!", but nothing moves. I wait
for a following storm to blast me out of here
because to go there freely is suicide!
Let the wind bear my responsibility.

24.11.09

AL 288-1



24 Νοεμβρίου 1974, πλησίον ποταμού Awash, Afar, Αιθιοπία:
Ο Donald Johanson είναι σήμερα πολύ κουρασμένος. Κατάκοπος, παρακολουθεί τον σιωπηλό ορίζοντα να χάνεται στην ξηρή ατμόσφαιρα. Κλείνει τα μάτια. Πίσω από τους ιστούς βρίσκονται πάντοτε το απαιτητικό αρχαιολογικό ημερολόγιο, οι σημειώσεις, τα πορίσματα, η σκόνη και η κάψα της ερήμου, κάποια καινούρια απολιθώματα και μια σύγχυση προαιώνια, συσχετιζόμενη αναμφιβόλως με την πρωινή άπνοια.
Ο Donald Johanson ανιχνεύει αφηρημένα τη μυστηριώδη γη, όταν τυχαία την εντοπίζει.
Lucy in the sky with diamonds.

_*_

Shadow Chamber


"While on the one hand a self-taught photographer, Ballen was also surrounded by photography while growing up in New York. His mother, a representative of Magnum in New York, was host to all the great photographers of the time, from Alfred Stieglitz and Edward Steichen to Edward Weston. Ballen studied geology at university, winding up a promising young scholar in Africa, where he remained, developing his photography while never entirely giving up geology.
"




Είναι ενοχλητικός και ενοχλημένος αλλά δεν είναι φωτογράφος.


23.11.09

Μιαου

*Freddie

**Το Σάββατο, μέσα στην παραζάλη του χορού έχασα τη στέκα μου. Μπορώ εύκολα να βρω την ίδια αλλά εγώ θέλω αυτή. Φυσικά, ο άλλος συνέχιζε τα ακροβατικά -ήθελα να του πω να σταματήσουμε για να ψάξω να την βρω- αλλά ήταν τόσο πορωμένος που φοβόμουνα ότι θα μου τσάκιζε τον καρπό. Τελικά ήθελα να απολογηθώ που δεν ξέρω να χορεύω καλό τουίστ αν και η απώλεια της στέκας με νίκησε κι ούτε καν τον ευχαρίστησα για το χορό. Νεξτ τάιμ.

19.11.09

Γκάου


*Όταν έρχεται η στιγμή που πρέπει να μιλήσω για την αγαπημένη μου μουσική, την αγαπημένη μου ταινία, τον αγαπημένο μου δίσκο, το αγαπημένο μου φαγητό, εν ολίγοις για όλα τα ειδικά αγαπημένα με πέντε αστεράκια, πολύ κουλ, ουάου -κουράστηκα ήδη.
Από παιδί με ιντριγκάρει η άναρχη ζωή στο πληροφοριοχάος, συνεπώς δεν κρατάω και πολύ σοβαρά/ενημερωμένα αρχεία για ο,τιδήποτε. Ό, τι μ'αρέσει και ό, τι δεν μ' αρέσει έχουν συχνά την ίδια αξία και κοινή μοίρα: σκοτεινή, σε κάποιο πεταμένο αρχείο ή γωνιά του δωματίου. Αλλά κατά βάθος όλα μ'αρέσουν. Εκεί έγκειται το πρόβλημα. Διότι δεν πετάω τίποτε. Σε βάθος χρόνου όλα με κάνουν χαρούμενο από μια άποψη.
Μερικές φορές σκέφτομαι πως η αισιοδοξία μου προσεγγίζει μια βλακεία ανυπέρβλητη. Άλλες, απλά δε δίνω σημασία.
Με τη μουσική δε, συμβαίνει το εξής τραγικό: σπάνια θυμάμαι στίχους, ονόματα, συντελεστές κι άλλα παρεμφερή. Ότι ακούω το βρίσκω ενστικτωδώς και μετά -σύντομα- σχετικά, το ξεχνάω. Μέχρι να το βρω πάλι μπροστά μου και πάει λέγοντας. Είναι μια γκρίζα ζώνη που διατηρεί κάποιες θεωρητικές ισορροπίες - μου προκαλεί, συνήθως, ένα συναίσθημα γενικευμένο, αρνητικό και θετικό μαζί. Κάπως όλα μαζί και κανένα.

Όμως, κάθε εκκρεμές ορίζει πάντα μόνο τον χρόνο που μας ενδιαφέρει να γνωρίζουμε. Υποθέτω.


love

17.11.09

rip

*Το λαπτοπ μου πέθανε πάνω που ετοίμαζα την αγαπημένη του εβδομαδιαία ανάρτηση A girl on Sunday. Τι παράξενο. Εύχομαι να πήγε στον παράδεισο, κοντά στα υπόλοιπα εκλιπόντα φιλαράκια του Ανθρώπου χωρίς Παρελθόν.

**Από αυτή τη θέση θα' θελα να ευχαριστήσω τον Μάτι που μου δάνεισε το δικό του μέχρι να βρω καινούριο σώμα.
Τα αδιέξοδα

14.11.09

Νέλλυ

............................................

Το 1888 η Νέλλυ ήταν 24 ετών. Θα πρέπει να' χε φάει κάποιο σοβαρό σκάλωμα με τον Γύρο του Κόσμου σε 80 μέρες (ναι του Βέρν) αλλά δεν μπορώ να ξέρω πώς αυτό προέκυψε. Η ανάγκη πάντως για ένα ταξίδι υπήρξε επιτακτική, όπως εξομολογείται η ίδια στο βιβλίο της. Το σίγουρο είναι πως αφού κατάφερε να εξασφαλίσει χορηγεία από τον εκδότη της στην εφημερίδα New York World, έθεσε σ' εφαρμογή το μεγαλόπνοο εγχείρημα της ξεκινώντας τον πραγματικό γύρω του κόσμου, στα χνάρια του Φιλέα Φογκ. Αφετηρία στο ταξίδι της υπήρξε φυσικά η Νέα Υόρκη, την οποία εγκατέλειψε στις 14 Νοεμβρίου 1889, σαν σήμερα δηλαδή, πριν από 120 χρόνια. Νομίζω. Η Νέλλυ διακρινόταν κυρίως για την αποφασιστικότητα και την μαχητικότητά της. Ήταν τόσο σθεναρά δοσμένη στο σκοπό, που απαίτησε ειδικό τραίνο (για τη διαδρομή Σαν Φρανσίσκο - Σικάγο) προς επίτευξή του. Το τραίνο αυτό ονομάστηκε Miss Nellie Bly Special. Στην Αμιέν, συνάντησε τον Ιούλιο Βέρν από τον οποίο πήρε συνέντευξη. Το ταξίδι διήρκεσε 72 μέρες, 6 ώρες, 11 λεπτά και 14 δευτερόλεπτα. Η Νέλλυ είχε καταφέρει να καταρρίψει ένα ακόμη προσωπικό και παγκόσμιο ρεκόρ. Ήταν πολύ ευχαριστημένη και μπορούσε να απολαύσει το τσάι της ατενίζοντας το χειμωνιάτικο τοπίο της Νέας Υόρκης.
Το ημερολόγιο έδειχνε 25 Ιανουαρίου 1890.

"If you do it in seventy-nine days, I shall applaud with both hands," Jules Verne said, and then I knew he doubted the possibility of my doing it in seventy-five, as I had promised. In compliment to me, he endeavored to speak to me in English, and did succeed in saying, as his glass tipped mine:
"Good luck, Nellie Bly."

*Nelly Bly, μια σύνθεση του Stephen Foster.

ch. 4

-*-




"Προορισμένο για χρήση πιο ειδική και πιο χυδαία, το καμαράκι αυτό, απ' όπου έβλεπε κανείς τη μέρα ως τον Πύργο του Ρουσσαινβίλ-λε-Πεν, μου χρησίμεψε για καιρό σαν καταφύγιο, ίσως γιατί ήταν το μόνο δωμάτιο που μου επιτρέπανε να κλειδώνω, για όλες μου τις απασχολήσεις που απαιτούσαν απαραβίαστη μοναξιά: ανάγνωση, ονειροπόληση, δάκρυα και ηδυπάθεια."
 Marcel Proust, "Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο-Από τη μεριά του Σουάν"
*pic

12.11.09

Μίστερ Αμέρικα άλλως φλέιμινγκ λιπς




**Μίστερ Αμέρικα, προσπέρασε τα σχολεία σου που δε διδάσκουν
Μίστερ Αμέρικα, προσπέρασε τα μυαλά που δε μπορείς ν' αγγίξεις
Μίστερ Αμέρικα, προσπάθησε να κρύψεις το κενό που έχεις μέσα σου
Μα θ' ανακαλύψεις πως όσα ψέματα κι αν πεις, όσα βρώμικα τεχνάσματα κι αν δοκιμάσεις,
Δεν θα μπορέσεις να εμποδίσεις το φουσκωμένο κύμα των
Πεινασμένων φρiκιών, μπαμπά
 

Frank Zappa, "Hungry Freaks, Daddy"



11.11.09

σβιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιν



*Λίγα πράματα αυτές τις μέρες. Στριφογυρνάω, αναίτια, με κινήσεις χορευτικές σε ρυθμούς αργούς. Αποφασίζω γρήγορα και σκέφτομαι ξανά τα αποφασισθέντα, ένα βήμα μπρος ένα πίσω, διστάζω, βαριέμαι και παιδεύομαι. Κοιμάμαι σαν αρκούδα, προσπαθώντας να αναπληρώσω ύπνο τριών χρόνων. Κομπλάρω φρικτά που το παραδέχομαι αλλά το τελευταίο διάστημα κόντευε να με πάρει ο ύπνος στο όρθιο - η νύχτα και οι συνέπειες. Δεν αγχώνομαι, δεν εκπλήσσομαι, εύχομαι να μπορούσα να γίνω για μια μέρα προκλητικός, χωρίς κανένα απωθημένο. Κατά τα άλλα, ερλ γκρέυ, πρωινά και φρεσκοπλυμένα σεντόνια.
Noir Désir mon amour.

Tatjana



10.11.09

Astro



She was a beauty queen with the future in her hand
Full of dreams and a ticket to wonderland/ Young and innocent ready for action
Trying anything for some satisfaction/ But she fell deeper and deeper without success
Met the wrong guys and got stuck in a mess/ So now she works at a sleazy place/
In a red light quadrant of space
Why don't you leave this world?

*pic

Dash