Ghostly Affairs

*[Ο άερας ήταν γεμάτος φαντάσματα που βογκούσαν και στέναζαν, πετώντας από εδώ κι από εκεί, σαν να βιάζονταν. Όλα τους ήταν αλυσοδεμένα σαν τον Μάρλυ -μερικά (ίσως υπουργοί διεφθαρμένων κυβερνήσεων) ήταν δεμένα όλα μαζί στην ίδια αλυσίδα -και πάντως ούτε ένα φάντασμα δεν ήταν ελεύθερο. Πολλά, ο Σκρουτζ τα είχε γνωρίσει και προσωπικά όταν βρίσκονταν ακόμη στη ζωή. Ο πιο στενός του γνώριμος ήταν ένα ηλικιωμένος φάντασμα με λευκό γιλέκο, που έσερνε ένα πελώριο χρηματοκιβώτιο δεμένο στον αστράγαλό του κι έκλαιγε γοερά, γιατί δεν μπορούσε να βοηθήσει μια δυστυχισμένη γυναίκα μ' ένα μωρό, που καθόταν σ' ένα κατώφλι κάτω στο δρόμο. Το μαρτύριο όλων των φαντασμάτων ήταν πως λαχταρούσαν να επέμβουν στα ανθρώπινα, για καλό σκοπό, αλλά τη δύναμη αυτή την είχαν χάσει για πάντα.]

C. Dickens, "Ο ύμνος των Χριστουγέννων"

**pic

_*_

(...) The absolute sacrifice.
It means: no more idols but me,

Me and you.
So, in their sulfur loveliness, in their smiles

These mannequins lean tonight
In Munich, morgue between Paris and Rome,

Naked and bald in their furs(...)

*S. Plath "The Munich mannequins".

**pic

Εκεί

............................

Έχει ξεκινήσει η ντεκαντάνς των ημερών που με μαστιγώνει ανελέητα από το 1984 - από την χρονιά δηλαδή που γεννήθηκα. Από πάντα δηλαδή. Μάλλον με μαστίγωνε κι από πριν, τότε που δεν υπήρχα καν -ούτε σαν ιδέα, αλλά μόνο σαν μόριο στα κύτταρα κάποιων άγνωστων οργανισμών.

Σε όλες τις Χριστουγεννιάτικες γιορτές του Δημοτικού (αν όχι σε όλες, στις περισσότερες) ήμουνα η Άγια Νύχτα.

Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες ετοίμαζα την μαύρη μου στολή και το χρυσό στέμμα με τ' άστρα. Ήταν ένα κομμάτι φόδρα, τόσο κακοραμμένο - έπεφτε σαν τσουβάλι πάνω μου. Στις φώτος που έχω από την εποχή εκείνη, φοράω συνήθως ένα κραυγαλέο ροζ μακό κάτω από τη μαύρη κελεμπία που δημιουργεί την εντύπωση ότι είχα πάει στη γιορτή με τις πυτζάμες. Είχα πολλά λόγια να μάθω και στο τέλος όλοι με χειροκροτούσαν κι έλεγαν μπράβο. Κατά βάθος πάντα ζήλευα το Λαμπρό Άστρο (που μπαϊ δε γουέι είχε κι αυτό πολλά λόγια) αλλά δεν μπορούσα να είμαι αυτό γιατί το δίναν πάντα στη Μαρίνα. Ήθελα να ήμουν κάποιος άλλος. Και το λαμπρό Άστρο μου φαινόταν η καλύτερη επιλογή. Στεκόταν μπάστακας δίπλα στην Μαρία και το πλαστικό βρέφος, στο επίκεντρο της παράστασης (ενώ εγώ ήμουνα μονίμως ανεβασμένος σε ένα ξύλινο σκαμνάκι στην άκρη σαν τιμωρημένος). Ήθελα να ήμουν κάποιος άλλος αλλά το πλαστικό βρέφος ήταν μουγγό. Και πλαστικό. Και δεν ξέρω αν τελικά θα τα κατάφερνα.

Θυμάμαι την πρωτοχρονιά του 88' μια φωτογραφία με τη θεία μου, νεώτατη, με μια περμανάντ τόσο ολοκληρωτικά καθηλωτική, πρότυπο εποχής. Καθόμαστε αγκαλιά δίπλα στο δέντρο. Τώρα η θεία μου είναι 40 και θαμπή με μια περιβολή που την αδικεί και με ένα κακοποιημένο χαμόγελο που θα τρόμαζε ακόμα και το δέντρο. Δεν ξέρω τι συμβαίνει στους ανθρώπους αλλά η φρίκη που τρώνε μες στο χρόνο αποκαλύπτεται σε όλο της το μεγαλείο τις μέρες αυτές. Δεν μπορώ να κατανοήσω το γιατί. Όσοι με καταλαβαίνουν ξέρουν τι εννοώ.

Θυμάμαι επίσης το ένα και μοναδικό αγαπημένο στολίδι. Περίμενα το δέντρο για να το βάλω στη θέση του. Ήταν ένας μικρός άγγελος με πρόσωπο από τσόχα τόσο μαλακός και χαριτωμένος που όμοιος του δεν μπορεί να υπάρξει ξανά. Κάποτε κόπηκε στα δυο και κρατήσαμε μόνο το κεφάλι. Εκείνο το θεϊκό κεφαλάκι εξαφανίστηκε ξαφνικά περί τα τέλη της σχολικής μου ζωής παρασέρνοντας μαζί του μια ολόκληρη εποχή που δυσκολεύομαι να την αναστήσω. Πήρε μαζί του τις βάτες και την περμανάντ της θείας, το δέντρο, την μαύρη στολή και το στέμμα της νύχτας και το Λαμπρό Άστρο, αφήνοντας με μόνο με ένα πλαστικό βρέφος που δεν έχω ιδέα σε τι μπορεί να φανεί χρήσιμο.

**pic1, pic2+3

Christmas shopping

*Θέλουν να εξαγοράσουν την μνήμη

**pic

A girl on (an empty) Sunday

Το ξέρω θα' ρθεις ξανά (Woman in love) - Άννα Βίσση
Ne Me Quitte Pas - Jacques Brel
Goodbye yellow brick road - Elton John
Rock n Roll Suicide - David Bowie
Play the Game - Queen
Stranger In Town - Toto
Everything she wants - Wham
Devil Gate Drive - Suzi Quatro
You Don't Own Me - Joan Jett

*pic


***Απόλυτα πιστός στο κενό της Κυριακής.

Les Skuse

*Ο Les Skuse γεννήθηκε, έζησε και πέθανε στο Bristol. Υπήρξε ένας από τους επιδραστικότερους tattoo artists -ένας μάστορας- και γενικότερα προικισμένος καλλιτέχνης με φοβερή ικανότητα αφομοίωσης.
Ξεκίνησε την καριέρα του στο μαγαζί του Joseph Hartley όπου και έμαθε τα κόλπα του επαγγέλματος. Η έναρξη του Β'ΠΠ τον βρίσκει στα χαρακώματα να σκιτσάρει επιμελώς στα μέλη των φαντάρων, προκειμένου να ξορκίσει τη φρίκη των εικόνων.
Στο Bristol επιστρέφει πέντε χρόνια αργότερα για να ανοίξει το δικό του μαγαζί.
Υπήρξε ιδρυτής της Βρετανικής συντεχνίας tattooing και του Bristol Tattoo Club.
Το 1956 επισκέφτηκε τις ΗΠΑ για ανταλλαγή ιδεών με τους αμερικανους ομοτεχνους. Ιδιαίτερη ήταν η σχέση και αλληλεπίδραση με τον Al Schiefley`(θαυμαστής του οποίου υπήρξε καθ' όλη τη διάρκεια της ζωή του) και της σχολής Coleman .
1973 - .

_*_

....

*Virginia Echeverria Whipple

Claire

..................................

*Η Κλαίρη είναι σπίτι της και κοιμάται.
Αλλά μερικές φορές μαθαίνει να είναι ευαίσθητη στα ντελικάτα οπτικά φαινόμενα

Ουσίες

..

Οι παραξενιές του καιρού μου θύμισαν το "Frost at Midnight", του Coleridge.

Therefore all seasons shall be sweet to thee,/ Whether the summer clothe the general earth/ With greenness, or the redbreast sit and sing/ Betwixt the tufts of snow on the bare branch/ Of mossy apple-tree, while the nigh thatch/ Smokes in the sun-thaw; whether the eave-drops fall/Heard only in the trances of the blast,/ Or if the secret ministry of frost/ Shall hang them up in silent icicles,/ Quietly shining to the quiet Moon.

Προσπαθώ να θυμηθώ ποιός συνομήλικός του λογοτέχνης κατανάλωνε ωμό κρέας για να βλέπει οράματα. Δεν είμαι σίγουρος αν πείναγε παράλληλα ή αν θυσίαζε το στομάχι του για τα οράματα... Καμιά ιδέα κάποιος;

*pics

Hollis Brown Thornton

"Mom, Why are We Made Out of these Lines???" "Honey, You Just Made Another Line with that Question."

The Earth on the Back of the Giant Turtle

*holy

A girl on Sunday

....

Λαϊκά προάστια

See That My Grave Is Kept Clean - Blind Lemon Jefferson
It serves me right to suffer - John Lee Hooker
Jesus Make Up My Dying Bed - Blind Willie Johnson
Παράτα τα - Νικόλας Άσιμος
Dead and Lovely - Tom Waits
Μη με ρωτάς - Μάνος Λοίζος
Invisible Sun - The police
Alice (in Sufferland) - Yell-o-Yell
The Man who sold the world - David Bowie & Klaus Nomi
Έχω έναν καφενέ - Γιώργος Νταλάρας
I who have nothing - Tom Jones
These foolish things - Ella Fitzgerald

*pics

Επέτειος

Είδα έναν άνθρωπο μέσα στα φώτα
να τρέχει μ' ένα όπλο μες στη βροχή
και μέσα στη νύχτα καμία απάντηση
από κανέναν να έχει δοθεί
και η μόνη ερώτηση να γίνεται διάθλαση
κι όλα τα μάτια να στρέφονται εκεί
'κείνο το βράδυ είδα όλα τ' αστέρια
όπως ο Νίκολα Τέσλα την αστραπή
άφησε πίσω του τον ελαιώνα
ακούω τώρα τη μηχανή
κι αυτή η σιωπή
απόγευμα των μύρων
θα με τυλίξει σε μία γιορτή

*pic
**Κ.Β./Η νύχτα

made for breaking hearts

*Sofia + Elvis

Μύθος

..


*Υπάρχει ένας αστικός μύθος στην πόλη μου, που μιλάει για μια κούπα χλιαρό γάλα.

Εκείνο το βράδυ οι θολές ψιχάλες μούσκευαν αδιάκοπα την τυφλή γάτα της γειτονιάς που κούρνιαζε στον εαυτό της. Ο πολιτισμός της υγρασίας έχει ένα βάρος διαφορετικό. Που δεν είμαι απόλυτα σίγουρος αν το καταλαβαίνω. Τα παραθετικά των επιθέτων με είχαν κουράσει κι ανυπομονούσα να ξεφορτωθώ τον μπελά του διαγωνίσματος για να αφοσιωθώ και πάλι στον Φερλιγκέττι. Κοίταγα το κόκκινο βιβλιαράκι στο πάτωμα με μάτι αγριεμένο από αόριστο έρωτα και μια βαθιά, ασυγκράτητη, ψυχολογική πείνα. Dove sta Amore. Ήθελα να καταλάβω αλλά από την κουζίνα ακουγόταν -ξεκάρφωμα- το Στάρυ Στάρυ νάιτ, με ξένιζε. Ήθελα να της πω, χαριτολογώντας, ότι της ταίριαζε καλύτερα η φάμπρικα αλλά η σιωπηλή επανάληψη των παραθετικών δεν με άφηνε να εγκαταλείψω το δωμάτιο. Κι έπειτα ήταν η προετοιμασία του βραδυνού γάλακτος -ιεροτελεστία- που δεν άφηνε περιθώρια για κουβέντα. Θυμάμαι κάθε φορά που πήγαινα να πλύνω την κούπα της, την επόμενη μέρα, όλα τα ξεραμένα ψίχουλα στον πάτο - κάθε μέρα ένας καινούριος, κενός χρησμός για τη βραδυνή επανάληψη.

Νιώθω την ανάγκη να ανάγω σε μύθο ο,τιδήποτε αδυνατώ να κατανοήσω γιατί θυμάμαι.

**Αυτά μαμά.

***pics

Η Λέξη

*
ΤΟ πρόβλημα του Κακού
είναι
ψευδοπρόβλημα

book

_*_

*
M: What do I owe you?
Electrician: If you ever find me face down in the gutter, turn me around to my back.

_*_

*
M: I went to the moon yesterday.
Irma: I see. How was it?
M: Peaceful.
Irma: Meet anyone?
M: Not really; it was a Sunday.

_*_

*Muistatko Monrepos

_*_